Zomaar

Vaak vraag ik me af of ik wel goed wijs ben. Die dromen die ik steeds vaker hebt maken me bang en onzeker.
Maar ik weet nu dat vele mensen die dromen hebben, over die speciale behoefte in hun leven. Maar toch.
Het beangstigt me.
Badend in het zweet word ik s nachts wakker. Ik kijk verschrikt naar mijn vriend die rustig naast me ligt te slapen. Hij heeft niets gemerkt.
Was het een nachtmerrie? Het was in ieder geval een rare droom. Die dromen passen niet bij mij. Dat mag ik niet. Maar het wordt vertrouwd. Het kan toch niet dat ik hoop dat ze iedere nacht terug komen?Ik hou van mijn vriend, mijn vertrouwde leventje.
Het is prima zo. Ik probeer die dromen te verbannen. Nooit wil ik ze meer beleven, toch«?
Ze zijn zo vaag, ze kloppen niet het is toch belachelijk. Ik walg ervan. Ik zou het moeten uitschreeuwen, stop! Dit wil ik niet! En dat stemmetje, dat in mijn hoofd zegt dat ik het maar al te graag wil.
Dat schuldgevoel. Het doet gewoon Waarom doe ik dit toch? Dit klopt toch niet!? De verwarring wordt groter en groter. Van alle gedachten word ik vreselijk onzeker,maar maakt me tegelijkertijd erg opgewonden . Hoe vaak heb ik die sites nu al bezocht? Waarom kom ik er steeds naar terug? Het gaat wel over,denk ik dan. Het moet!! Maar die fantasie ...!
Zo heerlijk. Zo breekbaar, zo afhankelijk, kwetsbaar.
Het stokt mijn adem. Knijp mijn ogen dicht. Ik kan er niets aan doen. Het is die vent. Die onbekende man die mij iedere nacht bezoekt. Hij is ouder, vriendelijk, lief maar zo hard, zo veeleisend ...!
Hij veroorzaakt die gevoelens. Het is niet mijn schuld! Roerloos lig ik. Alsof mijn armen en benen zijn vastgebonden. Weerloos. Wachtend. Op wat ....?? Naakt en kwetsbaar klaar voor de pijn ... klaar voor hem ...


Deze pagina hoort bij www.joja-sm.nl