Inwijding van een vreemde praktijk III

Eigenlijk had ik me met graagte gebonden aan een afspraak met de Dokter,
zelfs toen hij vertelde dat er dan publiek bij zou zijn en dat hij daarmee
tegelijkertijd met het showen van mijn verdiensten, zijn nieuwe
praktijkruimte zou kunnen testen, sowieso al een heugelijke avond, omdat ik
nog niet eerder sinds ik min of meer zelfgaand ben, want alleenstaand kun je
me niet noemen, met mijn batterij aan hulpen en meesterlijke minnaars, maar
dat publiek maakte wel dat ik me afvroeg of ik dan überhaupt nog wel geil
zou kunnen worden en de dokter vol vertrouwen dat dat wel zou lukken en heb
me dus laten verleiden tot een weddenschap, waar ik achteraf geen spijt van
had, hoewel het vrijwel onmogelijk zou zijn deze weddenschap te winnen
aangezien ik gedurende langer dan 10 minuten tijdens de behandeling van 29
november droog zou moeten blijven, ter beoordeling aan de Zuster en mogelijk
overige aanwezigen
In de periode voorafgaand aan de bewuste avond is er heel wat afgemaild en
gechat en heeft de dokter me heel wat informatie ontfutselt, of ik ervaring
had met publiek (ik vertel van die ene keer in Oss tijdens een jubileumfeest
van de VSSM, maar die hebben me niet naakt gezien, ik vertel echter niet van
die andere keer in een seksbioscoop toen R de aanwezige mannen eerst mijn
natte kut toonde en toen hen uitnodigde me te bevoelen, toen er onbekende
vingers in mijn kut wroetten, kreeg ik het benauwd en zijn we weg
gegaan,maar toch heb ik me altijd afgevraagd of ik onder vreemde ogen en/of
door onbekenden zou kunnen klaarkomen), hij vroeg of dat publiek slechts zou
mogen toekijken of ook actief deelnemen?
Uiteindelijk liet ik dat helemaal aan de Dokter over, zelfs zijn verzoek om
mijn taboes werd door mij slechts gehonoreerd met een verzoek om rekening te
houden met mijn kaak en allergie voor cafeïne Of ik ervaring had met
mannelijke onderdanigen begreep ik in eerste instantie verkeerd en ik
vertelde van mijn enkele ervaringen met slavinnen en van mijn soms
besmettelijk zijnde opstandigheid Toen meldde hij dat er die avond een
meesteres met haar slaaf aanwezig zou zijn en dat ik op bespeelbaarheid
getest zou worden en die slaaf met mijn inzet behandeld zou worden, toen
kolkte het bloed in mijn hoofd, brandden mijn wangen, maar trok mijn
geslacht verlangend naar die uitdaging, en zoals gezegd de weddenschap zou
voorkomen dat het voor mij geen aangenaam verpozen zou zijn
's Middags voor het bezoek, ik ben kribbig tegen de kinderen, ik moet me nog
scheren en het afdekringetje van de anale douche is weg, dus de achterkant
kan ik hooguit met de gewone douche bewerken en dat dan alleen als ik de
kinderen weg krijg, want in hun aanwezigheid ga ik dat beslist niet doen,
tenslotte scheer ik me maar terwijl ze in en uit lopen en negeer ik de
vragende blikken maar, mama gaat uit en dan scheert ze zich helemaal kaal
Onderweg op de fiets en in de trein fantaseer ik over hetgeen me te wachten
staat, hoeveel mensen zullen er nu komen? Wat voor mensen? Hoe zal de Zuster
zijn? Koel en zakelijk, hard of zorgzaam? Ik raadpleeg het orakelboek en op
mijn vraag of ik het naar mijn zin zal hebben, krijg het antwoord dat iemand
anders het voor het zeggen heeft Hoe moeilijk het ook is om grenzen te
verleggen, toch wil ik blijkbaar niet anders en leg ik mijn lot in de
bekwame handen van de Dokter en de Zuster

Ik heb net mijn kleding gefatsoeneerd, om herhaling te voorkomen dat mijn
kleding in een tandwiel komt dit keer de wijde pijpen van mijn paarse
broekpak bij mijn pantykousjes ingestopt, als er een auto de oprit indraait,
de Dokter! En mijn hart klopt in mijn keel en quasi nonchalant begroet ik
hem (zou hem nou ook die hese verstikte stem opvallen of zou hij meer
letten op mijn manmoedige pogingen niet te laten merken dat ik zo
zenuwachtig ben?) en loop met hem naar binnen
In de kamer zit Zij, ze maakt een overdonderende indruk op me Gekleed in
een perfect om haar prachtige slanke lichaam sluitende tot net over de knie
reikende zwarte jurk, een boordje om haar hals en daaronder een klein stukje
bloot, net een hint van de aanzet van haar borsten en dan haar
onderzoekende, forsende blik en dan sperren mijn ogen zich open als ik de
strak gespannen buik van een in een behoorlijk vergevorderd stadium
verkerende zwangerschap, opmerk O ja, ik wist het wel, maar ze is zo
stralend mooi en ondertussen priemen haar ogen in de mijne en kan ik haast
niet van haar wegkijken en kan niet anders dan in bewonderende prietpraat
uitbarsten Gelukkig neemt de Dokter me snel mee naar boven, voor de overige
gasten arriveren Ik word weer met de vertrouwde voortvarendheid naar boven
gedirigeerd Dit maal gaan we op de eerste verdieping door de echtelijke
slaapkamer de nieuwe praktijkruimte in, een bijna taartpuntvormige ruimte
die naar het plafond toe enigszins taps toeloopt, aan het einde van het lege
brede gedeelte hangt een takel, de bijbehorende katrollen hangen meters hoog
in de nok van het dak en aarzelend, nieuwsgierig maar ook geschrokken, zet
ik enige passen in de richting van de hijsinstallatie, draai me dan weer
naar de Dokter en zie de tafel met instrumentaria tegen de achtermuur en aan
mijn linkerhand de gynaecologentafel met daarboven de welbekende
operatielamp Mijn blik flitst weer terug naar de tafel, dit keer zal ik wel
goed kijken naar de martelwerktuigen, maar ook dit keer kom ik niet verder
dan een paar flarden van beelden; spuiten zonder maar ook met
injectienaalden, (mijn maag keert zich om en knijpt van spanning, mijn kut
reageert en ik moet even mijn ogen sluiten), dan rust mijn oog een moment op
een glazen pot met verpakkingen, mijn vermoeden, katheters!, snoert me de
mond en wringt me de keel, ik kan nog een laatste blik op de tafel werpen
als de Dokter me verzoekt om me uit te kleden terwijl hij de overige gasten
gaat verwelkomen Ik sputter nauwelijks tegen, nog wel iets van,"Helemaal??
Maar dan ben ik naakt als de anderen binnen komen", maken op hem totaal geen
indruk en eenmaal alleen kleed ik me traag uit, vouw elk uitgetrokken
kledingstuk zorgvuldig op en leg het op de vloer, de stoel is voor de Zuster
en trek net mijn onderbroek uit als de Dokter weer binnen komt
"Nog niet klaar? Dat schiet niet zo erg op", en op mijn haastige reactie
door mijn onderbroek te verwijderen, zie ik een half begrijpend, half
schamperend lachje rond zijn lippen spelen O meid als je eens wist wat je te
wachten stond zeggen zijn ogen en hij neemt me monsterend op Ik voel zijn
blikken langs mijn lichaam glijden Ziet hij de veranderingen? Geen gevulde
buik meer, helaas wel een rolletje moet ik tot mijn schande bekennen De
boezem is er door het afvallen ook niet voller op geworden en dan heb ik ook
nog pukkeltjes van het fietszadel, dus daar waar je ze pas in tweede
instantie ziet, maar dat moment dat ik zo vrees, dat iemand dat zal zien
vervult me met schaamte en doet me mijn dijen en onderlichaam samenknijpen
Hij tast en drukt met zachte maar trefzekere hand. 'Je zucht en hijgt weer?
Je staat daar nog niet opgewonden te zijn bij je dokter?' Mijn antwoord
slechts een verhevigd zuchten of een totaal staken van de ademhaling. Dus
wel, ik kan het sap tussen mijn lippen voelen, het plekje tussen mijn vagina
en anus is nat en er kruipt een druppel langs mijn dij. 'Je hebt bij
voorbaat de weddenschap verloren?'
'Ik zou niet weten waarom, ik ben nog niet eens 10 minuten binnen en dan
nog, de behandeling is toch niet voorbij?', is mijn brutale respons.
Hij grijnst en kijkt me pal in de ogen, ik snuif, maar sla mijn ogen neer en
voel de schaamtevolle overgave van mijn lichaam.
De Dokter laat me naakt, 'in volle glorie' staan, terwijl hij iemand
uitnodigt om vooral binnen te komen, om te bekijken wat hij voor
sla-vinnenvlees in de kuip heeft en met de woorden 'Hier is iemand die met
je wil kennismaken', stapt une grande dame binnen. Ik ben geen kleintje,
maar nu steekt een beeldschone, voluptueuze vrouw met donkere doordringende
ogen achter een streng montuur, ruim boven mij uit. Ik weet niet of
aankijken wel bij spelregels hoort, maar in eerste instantie kan ik niet
anders dan gebiologeerd haar aanstaren. Ik kijk ik in een paar dwingende
ogen, die me mijn blik doet neerslaan. Ik zie haar weelderige lange donkere
lokken, haar ritselende zwarte rokken van de jurk, met het rode lijfje dat
door de vetersluiting, de lage hals, de boezem zo fraai benadrukt. En ik
voel me ineens heel klein en zoals gewoonlijk barst ik dan van de bijdehante
opmerkingen. Ze stelt zich voor als Meesteres C. en haar keurende ogen nemen
mij monsterend op. Ik probeer haar aan te kijken en frank en vrij te
spreken, maar ik ben onder de indruk. Wat wil deze vrouw van mij? Kijken of
ik uit het juiste hout gesneden ben, zo had de dokter me tijdens een chat
gewaarschuwd, om als slavin behandeld te worden. Op mijn protesten dat ik
een patiënte en geen slavin was, schreef hij me dat ik de behandeling aan de
dokter moest overlaten en had ik, al opgewonden bij het idee een meesteres
onder ogen te komen, nog voor de vorm wat tegengesputterd.
Na een korte kennismaking, ik, me pijnlijk bewust van mijn totale staat van
ontkleding en opwinding en zij als van een natuurlijke kalmte en overwicht,
indrukwekkend gekleed, licht spottend op me neer kijkend, heeft alles onder
controle. Geniet van mijn verlegenheid en de bijkomstige spitsvondigheden,
gelukkig ze lacht en informeert bij de dokter of 'ze altijd zo is?'
'Nou nee, eigenlijk ken ik haar zo niet, ze is een stuk opstandiger dan de
vorige keer, maar dat krijgen we er wel uit vanavond.' En zo volgen er nog
wat kwinkslagen en dan vertrekt ze weer naar beneden. Half opgelucht, de
Dokter is een vertrouwde figuur geworden in deze onbekende situatie, maar
ook enigszins onzeker over haar oordeel.
De Dokter voltooit zijn eerste onderzoek, ontlokt me nog wat trillerige
zuchten door mijn borstjes stevig te betasten, en besluit dat het tijd wordt
voor het intiemere observeren. Zijn vingers raken vluchtig mijn
schaamlippen, nog eens en dan doopt hij achteloos zijn vingers in mijn sap.
'Zie je wel, wel degelijk opgewonden', constateert hij droogjes.
'Met je handen op de tafel steunen, benen spreiden en laat me de achterkant
maar eens zien', doet me in verontschuldigende verklaringen uitbarsten. 'Het
ringetje van dat ding, je weet wel, waarmee je het schoon kan maken, ineens
weg en kinderen die de hele tijd in en uit liepen, terwijl ik me schoor en
dan geen tijd, en daarom dus, sorry, sorry, niet schoon daar.
Uiterst kalm trekt hij handschoenen aan. Laat zijn handen langs mijn rug en
billen glijden en houdt ze dan de beide helften uit elkaar, mijn beide
gaatjes weerloos, open en bloot onder zijn kritisch speurende blik.
'Ik hoop dat het ontharen dan wel in orde is bevonden, want een spoeling van
die kant wil ik niet graag meemaken en zeker niet onder de ogen van
anderen', sputter ik, zijn dreigement indachtig, me een publiekelijk klysma
te geven als ik ongeschoren zou verschijnen.'
'Dat is je geraden en wie weet wat je vanavond nog gaat krijgen', is zijn
bepaald niet geruststellende reactie. 'Misschien ga ik je wel het ergste
laten ondergaan dat je kan bedenken, katheters, injecties en naalden, stroom
en dan het vernederende onderzoeken door de Zuster van je zo overduidelijke
opgewonden natte schede.'
Dan spreidt hij mijn billen met de vingers van één hand en schuift het topje
van een vinger in mijn sluitspier. Ik voel de weerstand van de kringspier,
de vinger die eerst de buitenkant van mijn anus onderzoekt en dan de
binnenkant. Ik voel het pulseren in mijn sterretje, het wanhopig klemmen van
mijn billen, het weifelen tussen spannen en ontspannen, dat zelfs mijn dijen
doet trillen, het meegeven van de darmwand aan de krommende vinger, die dan
kleine kringetjes begint te draaien, de sluitspier openend, tastend,
drukkend en draaiend om mijn weerstand te overwinnen. Zijn vinger schuift
vrij soepel mijn gaatje in. Pompend op en neer geeft wat meer problemen en
zeker als er een tweede vinger bij komt. Hij haalt nog eens diep heen en
weer, daar waar zijn vingers het zachte weefsel laat golven, voel ik de
opwinding toeslaan, de schaamte overtroeven en kom al bijna klaar op zijn
vingers. Mijn kut staat open en het slijm glinstert tussen mijn dijen. Hij
heeft nog maar nauwelijks me geconfronteerd met het meest schaamtevolle
plekje van mijn lichaam, waarvan ik van te voren luid en duidelijk te
verstaan gegeven heb, dat alleen met uiterste hygiëne tot een eventueel
gebruik van mijn anus en rectum gekomen kan worden, en dat is niet het
geval! Ik had geen kans een klysma te nemen en heb net ook nog gegeten en
voel het schaamrood naar uit mijn hals naar mijn kruin stijgen. Zeker als ik
na luttele seconden de opwinding tegen de schaamte in voel stijgen en een
golf geil vocht in mijn kut voel opspatten. Als hij zo doorgaat, kom ik
klaar voor we werkelijk begonnen zijn! Straks komt er net iemand binnen,
terwijl ik in een zeer compromitterende houding sta klaar te komen. Maar
mijn lichaam en de dokter zijn me genadig, binnen een halve minuut, hortend
en stotend komt mijn ademhaling en dan raast een eerste orgasme door mijn
lendenen. En helemaal een grote opluchting is het als hij vervolgens zijn
vingers uit me haalt en demonstratief laat zien dat de witte handschoen nog
steeds wit is voor hij hem van zijn vingers trekt en in de vuilnisbak gooit.
Dan komt de Zuster binnen. De eerste controle schiet het door me heen en met
een zekere opluchting realiseer ik me dat de kans dat ik de weddenschap ga
winnen, zo goed als verkeken is. Dat betekent dat ik tijdens de hele sessie
zal genieten en dus nat zal zijn en daarmee een schuld bij de Dokter opbouw,
de inzet is een dineetje voor gasten van de winnaar, geprepareerd en naakt
opgediend door de verliezer, die natuurlijk niet alleen voor het versterken
van de inwendige mens door voeding en drinken zal zorgen, maar eveneens voor
het nodige vertier, door het lijdzaam en zonder tegenspartelen ondergaan van
hetgeen die gasten in hun hoofd en wensenpakket kunnen hebben.
De Zuster slaat me nauwlettend gade. Ziet ze de onvolkomenheden? Merkt ze
mijn verregaande staat van opwinding? Ze blijft echter koel en afstandelijk,
en zakelijk wordt mijn bloeddruk opgenomen, die hoger is dan tijdens mijn
bevallingen, dus je hoeft je niet af te vragen of deze situatie invloed
heeft, en wordt mijn hartslag gemeten, hetgeen wat voeten in de aarde heeft,
omdat het om mijn borst gegespte apparaat, weigert. Maar ik kan ze uit eigen
waarneming wel vertellen dat ook mijn hartslag verhoogd is. Desondanks
achten beiden me in staat om de behandeling te doorstaan.
'Ga maar op de onderzoekstafel liggen, benen in de beugels, dan kan de
Zuster eens controleren hoe het met de vochtigheidsgraad van je staat' en
gehoorzaam voldoe ik aan zijn verzoek. Ik voel de spieren in mijn dijen
trillen, mijn handen zijn klam. Als ze zich maar niet verschrikt afwenden
van mijn natte geslacht. Nu zien ze de echte onvolkomenheden, de enorm
opgezwollen lippen, de naar buiten puilende kleine schaamlippen en het
ergste van alles, de pukkeltjes van het fietszadel! De Zuster trekt kalm een
paar handschoenen aan en ik sluit mijn ogen. O alstublieft, waarom laat ik
dit door een totale vreemde met me doen? Tengere vingers op mijn huid
bewegen in de richting van mijn schede, glijden er vlinderlicht tussendoor,
de lippen als bloemblaadjes openend en dan doopt ze hen recht in mijn
vagina.
'In verregaande staat van opwinding, is met het blote oog te constateren,
maar kan ik met grote zekerheid vaststellen dat de patiënte inderdaad nat
is' is het droge commentaar van de Zuster en ik voel het schaamrood op mijn
wangen branden.
Ik mag weer van de tafel komen en na nog wat algemeen trek en druk werk,
delen ze me mede dat ik klaar ben en lichamelijk fit om een behandeling te
kunnen ondergaan. Ik had op niets anders gerekend, maar voel me toch
enigszins opgelucht. Ik ben goedgekeurd!
Er wordt zachtjes overlegd en de Zuster vertrekt. Ik hoor praten in de
slaapkamer ernaast, de stem van Meesteres C. en een bedeesde mannenstem, de
Zuster die iets zegt. Wat zouden ze toch van plan zijn? Hebben ze gemerkt
dat ik mijn eerste orgasme al gehad heb? Ik krijg in elk geval geen
commentaar, maar de opdracht achter de gynaecologenstoel tussen de
beensteunen te komen staan. Mijn handen moet ik op de rand zetten en mijn
benen uit elkaar, een beetje schuin naar achteren, zodat mijn blanke billen
uitnodigend naar achteren steken. Ik krijg een paar zachte tikjes met een
flapzweepje, net genoeg om een heel licht gloeien van mijn achterste te
merken en me verlangend te maken naar meer. Maar daar deed de Dokter toch
niet aan? Hij wil me heus wel pijn doen, als de behandeling dat tenminste
noodzakelijk maakt, maar het slaan zou hij naar zijn zeggen aan anderen
overlaten.
' Slaan is niet mijn vak', hoor ik danook na een tiental onovertuigende
klapjes, 'daar heb ik natuurlijk iemand anders voor' en hij loopt de
behandelkamer uit om terstond terug te keren met de Meesteres C. aan zijn
zijde. 'Kijk jij maar eens of je wat kleur op die billen kan krijgen' en de
vreemde vrouw hoor ik achter me langs lopen, ruisende rokken en een
waarderend gemompel. Kleine scherpe tikjes op mijn billen, als een mals
meibuitje, doen me wiebelen en kleine zuchtjes ontsnappen uit mijn mond. Al
snel kan ik me niet stil meer houden en klinken smekende kreunen, smekend
naar wat? ' Hoor je dat? Ze vindt het lekker. Ik geloof dat ze best wat meer
kan hebben', klinkt het beschamende commentaar van haar en ik moet weer
bijdehand doen. Het komt me op een regen van zweepslagen te staan, snel
draait de zweep voor mijn billen en nu lijkt het meer op een herfststorm,
waarbij de bliksemflitsen mijn billen klieven en het gloeien van mijn huid
van zachtroze naar lichtrood overgaat. Ik sta met gebogen hoofd, mijn haren
belemmeren me het zicht op mijn omgeving en eigenlijk wil ik die niet eens
meer zien, ik ga teveel op in het uiteenspatten van de zweep op mijn billen.
Dan komen er mensen binnen, de Zuster met de slaaf vermoed ik, maar ik kan
ze slechts horen en niet zien.
'Zijn haar billen niet mooi rood?' vraagt de Meesteres en ik hoor een zachte
mannen stem dat beamen. 'Zet hem maar in de takels. Ik ben bijna klaar hier'
en ik hoor hoe een katrol rammelt en een zacht kreunend protest als armen
naar boven worden getrokken.
'Genoeg. Ga maar op de stoel, dan kunnen we eens kijken hoe het er nu voor
staat. Zou het al droog zijn?', klinkt het spottend achter me en gedwee doe
ik wat me is opgedragen. Droog zal ik niet zijn, daarvoor was het pak
billenkoek veel te aangenaam. Ik klim tussen de beugels door de tafel op,
wordt met mijn billen tot aan de rand gedirigeerd. 'Billen helemaal naar de
rand en strek je armen maar naar boven. Je hebt de vorige keer al bewezen
niet stil te kunnen liggen, dus die zetten we maar vast' en binnen de
kortste keren lig ik uitgestrekt vast. Mijn benen gespreid in de beugels en
dan zie ik hem pas, tussen mijn benen door, op enige afstand van de tafel,
staat een naakte man, zijn armen boven zijn hoofd aan een spreidstok
gebonden en maximaal opgetakeld, zodat zijn voeten nog net plat op de grond
kunnen staan. Zijn tepels zijn opmerkelijk groot, wat zou zijn Meesteres
daarmee hebben uitgespookt om ze zo te krijgen? Of zouden ze van nature zo
groot zijn? De mijne, hoewel door het zogen van mijn kinderen wel iets van
grootte veranderd, steken er schriel bij af. Ziet hij mijn opwinding? Mijn
natte kut? Wat vindt hij daarvan? Stoot het hem af? Ik zie geen reactie van
zijn geslacht. Zou hij getraind zijn op het niet tonen van opwinding? Mag
hij eigenlijk wel genieten? Zou hij nog een rol krijgen in het geheel? Zou
ik nog een rol krijgen bij het behandelen van hem?
Onzekerheid doet mijn maag samenkrimpen, maar verandert gelukkig niet mijn
staat van opwinding, integendeel, doet die eerder nog toenemen. Wat zijn ze
toch met me van plan? En hoe vernederend is dit voor mij en de slaaf, wij
beiden naakt, terwijl de rest geheel gekleed is en wij zo overduidelijk in
de onderdanige positie. Hij vast, uitgerekt onder de takel en ik gespreid op
de tafel. Hij kan recht in mijn openstaande scheur kijken.
De Dokter vertelt me dat hij nu een wat grondiger onderzoek gaat uitvoeren
en duwt en drukt in mijn buik, grijpt en knijpt, kneedt mijn ietwat
overtollig vlees, drukt mijn adem uit mijn longen, draait een tepel tussen
zijn vingers en direct schokt mijn bekken omhoog. Meesteres C. heeft zich
bij haar slaaf gevoegd en speelt met zijn tepels. Hij houdt zich stil, moet
toch niet makkelijk zijn, te oordelen naar venijnig drukken van haar nagels
in zijn kwetsbare huid, en ondertussen draait en drukt de Dokter mij naar
een graadje hoger op de opwindingsschaal.
Dan plakt hij een elektrode vlak boven mijn spleet en sluit een
radeerwieltje aan op het stroomleverende apparaat. Oei, gaat hij dat op me
gebruiken? Ik herinner me het scherpe prikken van het wieltje, vorige keer
waren wat fijne rode krassen op mijn borsten en billen achtergebleven en die
kon ik dankzij het erin prikkende zweet nog een week naderhand voelen. Met
stroom! Wat zal het effect zijn? Ik haal hijgend adem, de spieren in mijn
onderlichaam spannen en ontspannen. Het lijkt alsof mijn kut naar adem hapt
als ik de eerste prikkende sporen over mijn lichaam voel trekken. Voorzover
de bondage het toelaat, kronkel ik onder zijn trefzekere hand. Hij voert de
stroom op en laat het wieltje zijn weg vinden over mijn hele voorkant,
steeds dreigender in de richting van mijn kruis en dan vol over de grote
schaamlippen. Mijn bekken veert op, mijn benen trillen, maar de sappen
schieten toe en vooral als hij een stand 5 op het elektriciteitsmetertje
zet, hoor ik me zelf gillen terwijl een brandend spoor van kut naar borsten
wordt getrokken, een streep van rode puntjes over de hele afstand
achterlatend. Mijn kut trekt samen, ik huiver en beef, voel alweer dat een
orgasme niet ver weg is, probeer te focussen op de gebonden slaaf, zie
echter alleen zijn smekende tepels en sluit mijn ogen weer, geef me over aan
het trekken van brandende sporen over mijn lichaam.
'Het wordt weer tijd voor controle en daar kan slaaf g. mooi bij assisteren.
Haal hem maar uit de takels en dan op zijn knieën hier voor de tafel, dan
zit hij precies op ooghoogte van de patiënte haar vrouwelijke deel. Heb je
wel eens in een klaarkomende vagina gekeken? Dan ga je dat nu zien. Laat hem
maar bijlichten' hoor ik de Dokter zeggen en ik zie dat de Zuster en
Meesteres C. de arme slaaf uit zijn lastige positie bevrijden, hem op de
knieën dwingen en de Dokter geeft hem een zaklamp in zijn mond. Als ze
tevreden zijn met zijn positie richt de Dokter zich weer op mij. Uit mijn
ooghoeken zie ik hem een speculum insmeren met glijmiddel. Het ziet er uit
als een grote. Niet dat dat een bezwaar is, mijn openingen zijn in
verhouding met mijn uitstekende delen veel ruimer toebedeeld en mijn eigen
vocht zou voor voldoende smering zorgen, maar ik stel het toch op prijs. Ik
voel het koude metaal tegen mijn vagina drukken, soepel naar binnen glijden
en met het opendraaien van het mechanisme, gaat mijn mond mee open en klinkt
een langgerekt klagend geluidje uit me. Hij draait verder en verder, alsof
mijn geslacht wordt opengescheurd, de spieren knijpen om het harde metaal en
de lantaarn schijnt recht in mijn binnenste. Wat hij vervolgens doet weet ik
niet. Ik voel een dunne canule in me schuiven en mijn diep gelegen spieren
van mijn vagina onwillekeurig samenknijpen, de spanning neemt toe en binnen
een minuut,golft een orgasme door mijn lichaam. Zonder dat ik mijn spieren
aanspan, de normale aanloop voor een hoogtepunt, komen spasmen als van een
orgasme aangerold. Een totaal omgekeerde extase maakt zich van me meester,
wijder en wijder worden de cirkels van ontspanning die diep in me beginnen
en concentrisch naar buiten spreiden. Ik drijf verder en verder weg uit de
realiteit, gedragen door golven van genot en kom en kom!!!!! Schaamte en
lust strijden om voorrang, me al te bewust van de concentratie van de
aanwezigen op mijn stuiptrekkende kut.
De volgende controle op vochtigheidsgraad door de Zuster heeft een
voorspelbare uitkomst; ik ben nog steeds nat, voel het afkoelende vocht
zelfs onder me, tussen mijn billen en onder mijn rug. Oh, hoe geil!!!
Het knisperen van verpakking maakt me weer wat bewuster van mijn omgeving.
Mijn kut wordt opengelegd door twee schaarklemmen op mijn grote
schaamlippen. Een dot met in alcohol gedrenkte watten glijdt over mijn
opengesperde poes, het brandt en steekt! Ik weet wat dit betekent, het
desinfecteren van mijn schaamspleet, duidt op het inbrengen van een katheter
voor een blaasspoeling, Hij gaat demonstreren dat ik niet voor publiek kan
plassen!! Ik voel paniek en opwinding in mijn kutje om voorrang strijden.
Nee. Nee, nee niet doen, want ik heb het zo graag!! Laat hem stoppen met het
demonstratief naast me desinfecteren van een metalen schaal. De Dokter praat
rustig door tegen de overige aanwezigen.
'Ik ga jullie laten zien dat er heel wat vloeistof in die blaas kan en dat
ze dan nog kan niet plassen', zegt hij en giet ondertussen de helft van de
fles in de metalen schaal. Hij vult een grote injectiespuit met het
fysiologisch zoutoplossing en ik voel de ingesmeerde canule in me glijden.
Binnen de kortste keren vloeit het vocht in mijn blaas, zonder enige
hindering voel ik het in me lopen. Spuit na spuit verdwijnt in me en bij de
achtste grijpt de Zuster in. 'Ik geloof dat ze zo wel genoeg heeft, kijk
eens hoe haar buik gespannen staat', zegt ze terwijl ze zachtjes over mijn
gevulde blaas strijkt. Ik voel de spanning, de wens om te wateren en de
angst om dat te doen. Ik word op een steek gehesen en aangemoedigd om mijn
gevulde blaas te ledigen. Maar hoe ik ook pers en wring, er komt geen
druppel.Alle 800 ml blijft in me. Ik doe echt mijn uiterste best, maar alle
vocht blijft opgesloten in mijn blaas. Zuster en Dokter houden mij overeind,
helpen mij om te persen, maar ik blijf droog. Na enige tijd vruchteloos
proberen mij te laten plassen, besluit de Dokter dat ik heb bewezen niet te
kunnen plassen in het openbaar en word ik bevrijd van de bondage op de tafel
en mag ik me beneden op de wc gaan ontlasten van de inmiddels dringende
behoefte om te plassen. Als de Dokter mij eindelijk alleen laat, golft het
vocht uit me. Voor mijn gevoel verlaten liters vocht mijn gevulde blaas,
hoewel ik gezien heb dat ik nog maar nauwelijks de helft van de fles in me
heb gekregen. Vlot staat hij weer bij me in de badkamer en word ik
uitgenodigd om weer in de behandelkamer te komen.

Ik mag blij zijn dat ik niet kon plassen, de dokter had het de anderen al
voorspeld, want daardoor blijft me een klysma bespaard. In plaats van mijn
publiekelijke anale vuurdoop, zal slaaf g. een behandeling ondergaan en ik
moet daarbij assisteren.
Hij moet knielen op de behandeltafel, zijn kont omhoog en naar ons gekeerd,
deze houding vind ik vele malen vernederender dan de mijne en ik heb
medelijden met hem. Ook hij krijgt een plakker voor het geleiden van
elektriciteit en nu zie ik het effect van het scherp gepunte wieltje
aangesloten op een transformator. Ik durf niet het aangeboden kastje te
bedienen en laat dat aan de Dokter over. Bij stand 1 ondergaat de slaaf de
prikkels gelaten, maar bij 2 zie ik onderhuidse spierbewegingen en krijgt
hij het al heel wat moeilijker. De Dokter voert de stroom op tot stand 4, de
spieren trekken krampachtig samen bij de plakker en daar waar het wieltje de
slaaf raakt. Hij kreunt en heeft zichtbaar moeite deze foltering te
ondergaan. Gelukkig krijgt de Dokter ook medelijden en zet het apparaatje
uit, maar ik ben wat trots te horen dat ik tot stand 5 ben gekomen.
De opluchting van slaaf g. is echter van korte duur, want de Dokter vraagt
hem of hij wel eens een klysma heeft gehad en op zijn ontkennende antwoord,
vertelt hij hem dat daar dan vandaag verandering in zal komen. Hij loopt met
een metalen schaaltje de kamer uit en laat mij naast het slachtoffer staan.
De dames zitten relaxed toe te kijken, bespreken de conditie van slaaf g. Ik
vang iets op over maagdelijke achterkant en begin te begrijpen dat een
klysma niet het enige is dat hij nog nooit ondergaan heeft. De Dokter komt
weer binnen nu met een gevulde schaal water. 'Jij gaat me assisteren', zegt
hij tegen me, 'Houd zijn billen maar van elkaar, dan laat ik het water in
zijn darm lopen'. Hij vult een balgje met water uit het schaaltje. Ik verman
me, moet echt een paar keer slikken voor ik mijn inmiddels in handschoenen
gestoken handen op zijn billen durf te leggen, die ik zo voorzichtig
mogelijk uit elkaar trek. Of het hem angst aanjaagt of opwindt, is voor mij
niet zichtbaar, ik zou nu in geen geval met hem willen ruilen, maar hij
protesteert niet en ontvangt gelaten een klodder glijmiddel die ik op zijn
strakke aars moet smeren. De penetratie van zijn anus door het spuitje lijkt
geen probleem, maar zodra het water in hem wordt gespoten, geeft hij toch
tekenen van onbehagen, die door de Dokter volkomen genegeerd worden, door
rustig nog een spuit te vullen en die in hem te knijpen. De slaaf huivert en
heeft moeite met het stil zitten. 'Heet, te heet', hoor ik hem zachtjes
mompelen en nu pas denk ik aan mijn plicht als assistent van de Dokter en
voel in het schaaltje water, inderdaad veel te heet. Zo heftig is de
kwelling niet bedoeld en de Dokter giet het restant fysiologische
zoutoplossing van mijn blaasspoeling erbij met de mededeling dat hij dan wel
de grotere hoeveelheid water in zijn darm krijgt toegediend. Ik houd mijn
hart vast, dat is een ruime liter! Ik weet dat het kan, maar zo'n eerste
keer lijkt me dat bepaald niet gemakkelijk vast te houden. Maar de slaaf is
wel wat gewend blijkbaar, want zonder verder noemenswaardige protesten
ontvangt hij het ene spuitje na het andere. De schaal is nog niet leeg als
ik met de slaaf naar beneden naar de wc word gestuurd, 'Help hem maar bij
het legen van zijn darmen', is mijn opdracht. Nou ik weet hoe vernederend en
voor mij zelfs onmogelijk het is om je in het bijzijn van anderen te
ontlasten en dus laat ik hem alleen in de badkamer. Telkens als ik boven een
deur hoor, schiet ik snel de badkamer weer in, informeer naar zijn toestand
en ga weer naar buiten als de kust weer veilig is. Vrij vlot, ik vind het
tenminste vlot, heeft hij zijn darm geleegd en gaan we weer naar de
behandelkamer, waar het gezelschap inmiddels in een geanimeerd gesprek is
verwikkeld.
'Zo g. ik hoor dat je grootse plannen hebt. Je hebt je Meesteres ten
huwelijk gevraagd en dat terwijl je nog maagd bent, zo kun je natuurlijk
niet het huwelijksbootje instappen. Daar zullen we je met hulp van de
patiënte danook van af helpen', zegt de Dokter met een sardonische grijns op
zijn gezicht. Ik? Ik moet hem ontmaagden??? Neeeeee dat durf ik niet, dat
kan ik niet. Maar afspraak is afspraak en ik heb zelf geen grenzen
aangegeven, dus verder dan wat halve protesten kom ik niet. Ik krijg een
blinddoek voor en voel een kleine dildo in mijn kut geschoven worden,
glijmiddel is niet nodig, want ik ben nog steeds nat. De dildo zit aan een
gordel die ik omgegespt krijg. Nu voel ik dat er aan de voorkant van me nog
een dildo bungelt, o hemel, moet ik hem daarmee doorboren? Ik voel me
vreselijk voor schut staan, midden in de hel verlichte ruimte en ik kan
niets zien! Iemand dirigeert me tussen de beugels achter de arme slavenkont
en ik krijg de opdracht toe te stoten. Voor het eerst in mijn leven moet ik
iemand naaien en dan ook nog van achteren! Ik voel zijn billen, krijg
glijmiddel op mijn pik gesmeerd en met de moed der wanhoop steek ik toe.
Verrassend soepel glijd ik naar binnen, het moet hem pijn doen, maar hij
geeft geen kik. Voorzichtig beweeg ik heen en weer en merk dat als ik dieper
ga, de dildo in mijn eigen kut voel bewegen. Maar ik kom tot de ontdekking
dat ik hem geen pijn wil doen en dat ik het jammer vind, ook voor het eerst
in mijn leven, dat ik geen pik heb, zodat ik de reactie van zijn rectum zou
kunnen voelen. Voor mijn gevoel laten ze me eindeloos doorgaan. Krijg zelfs
de opdracht hem beter te betasten en mijn handen worden om zijn middel
geslagen. Ik voel een koude slappe penis en kan het niet laten die in elk
geval warm te maken. Misschien mag hij geen opwinding tonen? Dan maak ik het
hem dus alleen maar moeilijker en ik voel me onzeker doordat ik niet kan
zien wat ik doe. De blinddoek wordt verwijderd, maar dat maakt het beslist
niet gemakkelijker. Nu zie ik mijn kleine zwarte pik in zijn aars
verdwijnen, ben me intens bewust van het toekijkende publiek. Ik zou hem
stevig moeten neuken om zelf aan mijn gerief te komen en even vergeet ik
mijn mededogen met de slaaf en ik rag enkele malen de dildo heen en weer.
Dat moet een onprettige gewaarwording zijn en vlug demp ik het tempo en de
stootkracht. En dan is men eindelijk tevreden. De slaaf mag van de tafel
komen en de dildogordel gaat af. Mijn stuk is veel natter dan hetgeen in hem
gezeten heeft, dus de weddenschap heb ik definitief verloren.
Zelfs tijdens dit voor mij zo moeilijke onderdeel, ben ik gewoon geil
gebleven.

Ik voel een grote gêne en maskeer dat als vanouds met veel gepraat, waardoor
het napraten meer tijd in beslag heeft genomen dan de hele behandeling. Mijn
eindconclusie is dat ik liever zelf gepijnigd word dan dat ik iemand pijn
moet doen, maar dat ik onder dwang tot alles in staat ben.


Deze pagina hoort bij www.joja-sm.nl