Slavin Ine, Lesba

Mijn (schuil)naam is "Slavin Ine, Lesba". Ik ben 31 jaar en heb half lang rood haar, weeg 83 kg, ben 183 cm groot. Mijn maten zijn 96C-66-94. Ik draag een tepelring in beide tepels en ben geheel geschoren.
Ik ben fanatiek lesbienne, hetgeen ik vanaf mijn vijftiende "praktiseer", na een erg vervelende affaire met een "vriendje".
Omdat ik vroeger in een kleine dorpsgemeenschap woonde in het "katholieke" zuiden, werd ik opgevoed in een milieu waarin homofilie niet bestond en niet aanvaardbaar waren. Mij gevoelens die ik heel zeker had en ook ontdekte voor meisjes, werden bijna automatisch onderdrukt en ten minste ontkend, zeker door mijn ouders. Daarom ging ik in mijn pubertijd als vanzelf ook met jongens om en had ik op een gegeven moment een vriendje, Rob. Al pratend en pratend met hem, heb ik hem verteld dat ik ook erg graag met meisjes zou omgaan en dat ik dat ook wel eens deed, met mijn vriendin Toos. Op een zondagmiddag, mijn ouders waren een hele dag weg, stelde Rob voor om een "fijn sexspelletje" te doen, waartoe hij mij uiteindelijk verleidde, met de mededeling dat we elkaar om beurten zouden vastbinden en spannende dingen zouden doen. Nadat ik eerst hem en hij mij heel langzaam en geleidelijk had ontkleed, werd Rob door mij vastgebonden op het grote bed van mijn ouders. Dat bed leende zich daar bijzonder goed voor, vanwege de stalen spijlen aan de beide einden. Geheel naakt en zowel armen als benen zo ver mogelijk gespreid, heb ik hem, geheel volgens afspraak, verwend door hem van onder tot bovenin te smeren met een heerlijk ruikende olie. Daarna heb ik zijn hele lichaam gestreeld en gekust. Daarbij heb ik mijn lesbische gevoelens zoveel mogelijk opzij geschoven. Tenslotte heb ik hem heel langzaam, tergend traag gepijpt. Een aantal malen heb ik kort voor zijn climax gestopt, totdat hij hevig kreunend en steunend en spartelend, maar stevig geboeid, klaar kwam. Waarschijnlijk vanwege wraakgevoelens over mijn bekentenis, dat ik ook wel op meisjes val en wel eens met een vriendinnetje lekkere dingen deed, was zijn inbreng in ons zondagmiddag-spelletje van geheel andere aard.
Rob bond mij aan polsen en enkels, zowel benen als armen zo ver mogelijk gespreid, stevig vast aan de verwarmingspijpen op de slaapkamer van mijn ouders. In mijn mond bond hij een handdoek vast en voor mijn ogen een (blind)doek. Toen hij daarmee klaar was pakte hij een bezem en plaatste de steel zo diep mogelijk in mijn, toen nog kleine, kut. De bezem zette hij zo neer dat het geheel strak en stevig bleef staan. Hij verliet de kamer en kwam na korte tijd weer terug, om mij geheel met stront in te smeren, van mijn tenen tot en met mijn haren. Hierna verliet hij de kamer en het huis met de mededeling dat dit de straf is die homo's en potten moeten ondergaan, mij alleen achterlatend op de slaapkamer van mijn ouders. Deze troffen mij 's-avonds laat in deze toestand aan.
Toen het gehele verhaal verteld was, inclusief mijn lesbische geaardheid, werd het mij duidelijk dat mijn ouders mij meer kwalijk namen dan dat ze Rob deden. De hele affaire moest vooral niet naar buiten gebracht worden, omdat dan de buurt en de familie te horen zou krijgen dat hun enige kind een "lesbische slet" slet is.
Dit deed zich nu 16 jaar geleden, in 1984, voor. De relatie met mijn ouders verslechterde hierna in steeds sterker mate. Ongeveer een jaar later ging ik op kamers wonen in Amsterdam. Daar woon ik nu nog. De relatie met mijn ouders is minimaal. We zien elkaar minder dan een maal per jaar.
Waarschijnlijk als reactie op de jarenlange onderdrukking van mijn seksuele gevoelens, ging ik me daarna zeer opvallend kleden, zodat iedereen heel duidelijk zou zien dat ik lesbienne ben. Wat ik al te veel jaren moest verbergen, wilde ik graag aan iedereen uiten. Ik ging korte leren rokjes dragen en korte strakke truitjes of topjes, zonder BH en schoenen met hoge hakken. Ook door middel van make-up gebruik probeerde ik tot uitdrukking te brengen wat mijn seksuele gevoelens en voorkeuren zijn.
Deze al te opvallende houding als lesbienne is mij, in het Amsterdam van de tachtiger jaren, een paar keer zwaar opgebroken. Op een zaterdagmiddag ben ik door een vijftal "bovenkamers" zoals ze zich noemden uit de tram gehaald en meegenomen naar het Vondelpark. Daar hebben ze me stevig afgetuigd en achter een bosje gedumpt. Pas uren later ben ik door een toevallige voorbijganger opgemerkt en meegenomen naar een arts. Een paar weken heb ik nodig gehad om hiervan te herstellen.
In die periode was het "potenrammen" in Amsterdam erg in trek. Binnen een half jaar na de eerste gebeurtenis, werd ik bij het weggaan thuis door die mannen opgewacht. Zij hadden het beslist niet gemunt op mijn geld of andere eventuele kostbaarheden, maar op mij. Na een flinke aftuiging en de nodige scheldwoorden naar mijn hoofd geslingerd te hebben, hebben ze mij hevig bloedend en naakt op de vloer van mijn kamertje achter gelaten. Opnieuw heb ik toen enkele weken nodig gehad om lichamelijk, maar vooral geestelijk te herstellen.

Gelukkig is de tolerantie voor vrouwen (en mannen) met andere seksuele geaardheid en voorkeuren, in de negentiger jaren geleidelijk aan vergroot.
Daardoor kon ik naast vrij uitkomen voor mijn seksuele geaardheid, ook mijn seksuele voorkeur steeds meer en meer uitleven: exhibitioneren of eigenlijk, zeker in het begin: geraffineerd exhibitioneren.


In die periode heb ik met veel vormen van geraffineerd exhibitioneren geëxperimenteerd en ook toegepast:
Vooral op zaterdagmiddag of op een mooie zomeravond, trok ik mijn kort leren rode rokje aan en een kaal shirt en niets daaronder: geen BH (draag ik nooit) en geen slip (draag ik meestal niet).Dan zocht ik in de tram (of de bus) een zodanig mooi plekje op dat ik tegenover een ander meisje zat, die (na enig manoeuvreren) onder mijn rokje kon kijken. Heel gespannen hield ik haar dan in de gaten en was erg benieuwd naar haar reactie, zodra ze zag dat ik bloot was onder mijn rokje. Ik probeerde altijd rechtstreeks contact te vermijden, omdat ik de er de voorkeur aan gaf om de reactie te zien, terwijl zij dacht dat ik dat niet opmerkte. Zo'n reactie wond mij erg op en daarom ging ik van tram tot tram, een hele middag of avond lang. Een aantal malen kreeg ik een verwijtende opmerking, maar ook wel erg leuke reactie's. Een keer stroopte een meisje als reactie op mij, haar rokje omhoog, zodat ik duidelijk kon zien dat zij ook geen slip droeg. Zij bleek ook lesbienne te zijn……… In het Amstelpark hebben we elkaar daarna nog uren lekker verwend.




Met een ruim zittend shirt aan, met v-hals, en uiteraard geen BH, ging ik zo ver mogelijk voorover om andere meisjes in de gelegenheid te stellen achter mijn shirt naar mijn tieten te kijken. Als ik hun blik dan opving, die heel uitdrukkelijk achter mijn shirt vandaan kwam, gaf me dat een flinke kick en wond me erg op.
In paskamers/hokjes van modezaken en mode-afdelingen van warenhuizen kleedde ik me vaak uit. Deed dan alsof ik kleding ging passen, maar liet - per ongeluk - het gordijntje een beetje ver open staan. De toch vaak belangstellende blikken die in het openstaande gordijn werden geworpen, wondden mij behoorlijk op. Vaak zodanig, dat ik daar na enige tijd - en met enige hulp van mezelf - lekker klaar kon komen.
In discotheken, maar ook wel in restaurants en warenhuizen, kleedde ik me op het (dames-)toilet helemaal uit, en "vergat" de deur op slot te doen, zodat regelmatig een meisje/vrouw de deur opendeed en naar mijn naakte lichaam keek, hetgeen mij weer erg opwond.
Wat uiteraard heel veel meisjes deden en nog doen (alle meisjes zijn immers een beetje exhibitionistisch), ging ik vaak met zeer korte (op een beetje opgerold) rokje op een terras zitten, zodat "men" net kon zien dat ik geen slip droeg.

Ik exhibitioneerde niet echt, liep nooit naakt op plekken waar ook andere mensen waren, maar ik exhibitioneerde "geraffineerd". Dus zodanig dat anderen mij bij toeval en "onbedoeld" naakt of gedeeltelijk naakt zagen, waarbij voor mij de wetenschap dat ik gezien werd, het meest opwindend was.

In 1995 kwam ik op deze wijze in "contact" met een vrouw, die ervaring had in echt exhibitioneren en ook met bondage en sm. Zij heeft me kennis laten maken met een sm-club, waar zij werkte en nog werkt als Meesteres. Zij is net als ik lesbienne en werkt in de club uitsluitend met vrouwen, in een zogenaamde "vrouwenvleugel".

Sinds drie jaar ben ik haar vaste parttime slavin en mijn parttime Meesteres. Zij heet Pascalle, is 26 jaar oud, heeft lang zwart haar en is stevig gebouwd. Zij is groter en zwaarder dan ik zelf.
Minimaal drie dagen per week woon ik bij haar in huis en ben ik in alles haar slavin, zowel "in huis als in bed". Met andere woorden: zij geeft mij "normale" werkopdrachten als seksuele opdrachten. Hoewel ik in het dagelijks leven Operatiekamer-assistente ben, doe ik bij haar in huis - als zij mij dat opdraagt - alle huishoudelijke werkzaamheden. Ik veeg, ik strijk, ik stof en ik was, alles wat zij mij opdraagt. Maar zeker ook op seksueel gebied weet zij de meest extreme opdrachten te bedenken, naast de "gewone huisregels" die zij mij heeft opgelegd en de normale regels die er bestaan in de relatie tussen Meesteres en slavin.
Zo spreek ik haar altijd aan met "Meesteres" en spreek ik nooit zonder uitdrukkelijke opdracht van mijn Meesteres. Als zij een vertrek binnenkomt waar ik ben, ga ik onmiddellijk met mijn rug tegen een muur staan, tot zij opdraagt dat ik iets anders ga doen.


Tijdens de dagen dat ik haar slavin ben, draag ik nooit ondergoed (tijdens mijn werk overigens ook meestal niet), doch slechts een kort rokje, meestal zwart, en een shirt.
Als ik ga zitten moet ik altijd mijn rokje opstropen, zodat ik met mijn blote billen op de stoel of bank zit. Deze regel geldt overigens niet alleen in huis, maar ook op alle andere plaatsen en niet alleen als Meesteres er bij is, maar ook als ik alleen (onderweg) ben.
Als Meesteres de deur is uitgeweest, moet ik meteen bij thuiskomst achtereenvolgens haar linker en rechter voet schoon likken en daarna haar kut en haar kont.

Zeer vaak en soms zeer lang sta ik, aan speciaal daarvoor aangebrachte haken, met polsen en enkels vastgebonden, de armen en benen zo ver als mogelijk gespreid. Vaak nog voorzien van een blinddoek en oordoppen. Van tijd tot tijd voel ik dan, zonder dat ik iets zie of iets hoor, plotseling en onverwacht een klap met een zweepje, of krijg ik "iets" in mijn kut gestopt. Dat iets kan van alles zijn: een fles, een dildo, een bezemsteel. Vaak ook wordt de dildo om mijn lichaam vastgemaakt, zodat deze gedurende lange tijd en hevig trillend in mijn kut blijft zitten.
Meesteres heeft in haar huis ook een kleine "folterkamer" met daarin een beperkt aantal "speeltjes". Op avonden waarop dat zo uitkomt maakt Meesteres van deze folterkamer gebruik.
Daar kan ze mij in verschillende standen vastbinden, zelfs in zwevende stand. In die vastgebonden standen, krijg ik vaak een trillende dildo in mijn kut en tegelijk in mijn kont, die dan beiden vastgebonden worden. Ook aan mijn tepelringen worden dan touwen vastgezet, zodat mijn tieten zeer strak gespannen kunnen worden. Dan ook wordt de zweep veelvuldig en stevig, tot bloedens toe, gebruikt. Ik mag dan schreeuwen van Meesteres als het pijn doet. Elke schreeuw telt zij echter en staat later opnieuw voor een stevige straf.

Tijdens de bestraffingen in de folterkamer, een spel dat meestal twee tot drie uur duurt, zorgt Meesteres dat ik vaak, elke 10 minuten, klaar kom. Ook voor haar zelf weet ze zodanige standen en spelletjes te bedenken, dat ook zij regelmatig klaar komt. Meestal middels een standje waarin ik gebonden, geblinddoekt ben en van oordoppen voorzien, alleen mijn hoofd kan bewegen en haar kut zich recht boven of onder mijn mond bevindt, zodat ik haar heerlijk en diep kan uitlikken. Middels de slagen met de zweep weet ik dan of ik sneller of gevoeliger met mijn tong door haar kut moet gaan.

Door middel van andere opdrachten heeft Meesteres mij van mijn schaamte, zover ik die nog had, volledig vrij gemaakt.
Vaak geeft zij mij opdrachten die betrekking hebben op de twee seksuele voorkeuren die ik heb: exhibitioneren en bondage. Enkele opdrachten die zij mij liet uitvoeren zijn:
Op een zaterdagmiddag in mei, het was mooi weer, nam ze me mee naar het winkelcentrum in Amsterdam Osdorp. Aan de rand van de parkeerplaats werd de auto neer gezet, waarna we naar het midden van het voetgangersgebied liepen. Daar, op een drukke kruising, zaterdagmiddag, kreeg ik de opdracht me helemaal uit te kleden. Dat gaf uiteraard al veel bekijks, temeer ik me niet zomaar mocht uitkleden, maar er een kleine strip-show van moest maken.


Voordat ik naakt was, stond er al een grote kring mensen om me heen, met uiteraard de nodige negatieve, maar ook wel positieve opmerkingen. Toen ik helemaal naakt was (ik droeg wel een masker), werden kettinkjes met gewichtjes aan mijn tepelkringen gehangen en werden mijn polsen op mijn rug vastgebonden. Daarna moest ik zo, met de opdracht niet te rennen, terug lopen naar de auto. Meesteres volgde mij op zo'n 20 meter en bracht mijn kleren mee. Uiteraard liep ik nog een paar keer verkeerd, zodat het wel 20 minuten duurde voordat ik weer "veilig" in de auto zat. Uiteraard werden onderweg weer de nodige opmerkingen gemaakt, zowel positief als negatief. Opvallend is dat veel mensen schrikken zodra ze je zo zien aankomen en terugdeinzen, zodat er in de drukte ruim baan voor je gemaakt wordt. Slechts een enkele man die een poging waagt om je aan te spreken en aan te raken.
Op een vrijdagochtend in alle vroegte werd ik door Meesteres - geheel naakt - in de auto gezet. Om te voorkomen dat ik zou weten waar we heen gingen en wat er zou gaan gebeuren, kreeg ik een blinddoek voor.

Na ongeveer een half uur rijden werd gestopt en werd mijn opdracht verder uitgelegd. Meesteres zei dat we op een carpool-plaats waren langs de A27 in de buurt van Utrecht, dat het ongeveer acht uur was. Ik moest me klaarmaken door met mijn kut op en over een bol van een trekhaak van een auto te schuiven. Deze auto was speciaal in het midden van de carpool-plaats gezet en Meesteres had deze show ruim aangekondigd, zodat er veel publiek zou zijn. Om dat publiek niet teleur te stellen moest ik me eerst langzaam opgeilen door op mijn rug en dan weer op mijn buik op de motorkap te gaan liggen en tenslotte de trekhaak op te zoeken. Daar moest ik me langzaam maar zeker klaar maken en door middel van geluiden het publiek laten meegenieten en laten merken hoever ik er mee was.
Na mijn instructies vernomen te hebben, geleidde Meesteres me naar de betreffende auto. Toen ik uitstapte hoorde ik al aan het geroep van mensen, dat Meesteres succes had gehad met het tijdig aankondigen. Het leek heel erg druk te zijn en hoewel ik niets kon zien voelde ik dat er veel mensen zeer kort bij stonden. Zij plaatste me met mijn achterste tegen de voorkant van de auto en droeg me op deze opdracht voorbeeldig uit te voeren.


Om te beginnen ben ik op mijn rug op de motorkap gaan liggen en heb mezelf - en hoorbaar ook de toeschouwers - alvast een beetje opgegeild door lekker met mijn vingers van beide handen door mijn kut kroelen en mijn klit stevig te beroeren. Van tijd tot tijd gaf ik ook mijn tieten en tepels een stevige beurt. Daarna heb ik me omgedraaid en heb gedaan of ik de motorkap stevig aan het neuken was, terwijl ik onder tussen met mijn handen stevig over en met mijn vingers in mijn kont ben gegaan.
Na deze opwarmronde ben ik - nog steeds geblinddoekt - naar de achterkant van de auto gelopen en heb inderdaad de trekhaak als een stevige dildo gebruikt. Eerst heb ik de bol gebruikt om mijn kut, klit, kont en mijn schaamlippen stevig te masseren. Toen ik voldoende geil en nat was heb ik mijn kut over de bol laten zakken en ben ik heerlijk "op-en-neer-bewegend" en luidruchtig klaargekomen.

Als beloning voor deze perfect uitgevoerde show heeft Meesteres gevraagd of er twee vrijwillige dames waren die om beurten mijn kut wilden likken. Kennelijk waren er twee vrijwilligsters, want na korte tijd voelde ik om beurten de tong van twee meiden heerlijk zacht maar stevig van onder naar boven door mijn kut gaan, telkens stevig mijn klit beroerend. Na enkele minuten ging de een in mijn kont verder, terwijl de ander het karwei aan mijn kut verder afmaakte. Niet lang daarna kwam ik voor de tweede maal in korte tijd hevig schreeuwend klaar. Ook deze show viel bij het publiek kennelijk in goede aarde, gelet op het applaus en gejoel dat volgde.
Op zomeravonden, maar ook wel eens in de herfst of in de winter, gaat Meesteres mij vaak "uitlaten". Zij kiest dan telkens een andere woonwijk en een omgeving waar veel andere hondenbezitters zijn. Het "uitlaatspel" begint dan al als we nog thuis zijn. Ik krijg de opdracht om me uit te kleden en mijn "riem" te halen. Al in huis krijg ik de halsband met de riem om en krijg ik een masker op. Vanaf dat moment mag ik niet meer rechtop staan, maar loop ik op handen en voeten. Meesteres houdt de achterklep van de auto voor me open, zodat ik daarin kan plaats nemen. Zij parkeert in of bij een tevoren uitgekozen woonwijk, doet de achterklep open, zodat ik er weer uit kan springen, pakt de leiband en laat mij op handen en voeten voor haar uitlopen. Met het zweepje laat ze mij weten of ik links of rechts moet afdraaien. Komt zij een collega hondenbezitter tegen die haar of zijn hond uitlaat, laat ze me stoppen en maakt een praatje over de gehoorzaamheid van de hond en over de wijze waarop de hand haar commando's opvolgt. Er gaar geen uitlaatspel voorbij zonder dat ik "op-z'n-hondjes" tegen een boom, struik of muur geplast heb. Zonder dat gaat zij niet terug naar de auto. Een enkele keer als er in de wijk een weilandje of een andere honden-uitlaat-plaats is, doet Meesteres de leiband af en moet ik over het weilandje rennen. Vaak wil ze dat ik dan ook van de gelegenheid gebruik maak om ter plekke te poepen. Het enige leuke daaraan is dat zij dan, terwijl ik uiteraard gebukt sta, uitvoerig mijn kont afveegt.
Afgaande op hetgeen ik de laatste tijd waarneem, bereid Meesteres een nieuwe opdracht voor die iets te maken heeft met een trein en of station. Ik vermoed dat ik tijdens een treinreis in een druk bezette trein me moet uitkleden en daarna naakt en wellicht aan de polsen gebonden, via het perron en de stationshal naar de auto op de parkeerplaats moet lopen. Wellicht zien we elkaar dan binnenkort in de trein of op het station. Maar doe voorzichtig, we kunnen elkaar beter daar tegen komen dan in de operatiekamer.

Deze pagina hoort bij www.joja-sm.nl