Marinka

Marinka schrikt op als de intercom op haar bureau plotseling kraakt. Het is
de rauwe commanderende stem van haar baas die over de intercom komt.
"Marinka?! Koffie!" Ze is er nog steeds niet echt aangewend, maar ze schrikt
al niet meer zo erg als toen ze hier een week geleden als receptioniste
begon.
"Ik kom bij u meneer." antwoordt ze vlug. Snel schenkt ze een kopje vol uit
de thermoskan die achter haar staat. Nerveus loopt ze de hal door naar het
kantoor van Meneer De Vries, haar baas. Gedurende de hele week is ze, zoals
reeds bij het sollicitatie door hem aangekondigd, getraind en op de proef
gesteld. Vandaag zal ze haar test van bekwaamheid moeten afleggen en zal ze
horen of ze is aangenomen. Als ze langsheen van de vele spiegelwanden in het
pand loopt, controleert ze nog snel even haar kleding. Ze ziet er vandaag
sexy uit vindt ze. Haar half lange blonde haar is in twee korte stevige
vlechtjes gebonden. Een witte blouse die een ietsje doorschijnend is,
waardoor het voor iemand die er ietsjes moeite voor wil doen, duidelijk is
dat ze geen bh draagt. Het camel-kleurig rokje, dat net lang genoeg is om
clips van haar jarretelgordeltje en de randen van kousen te bedekken, laat
haar lange stevige benen goed uitkomen. Een paar pumps met stiletto hak
maken het geheel af.
Zoals haar is opgedragen klopt ze aan en wacht tot ze wordt binnen geroepen.
Net op het moment dat ze opnieuw wil kloppen, hoort ze de stem van haar
baas. "Binnen!" Ze opent de deur, stapt naar binnen en sluit de deur achter
zich. Voorzichtig plaatst ze het kopje, zoals de baas het wil, rechts op
zijn bureau. "Alstublieft meneer." zegt ze vriendelijk en loop weer in de
richting van de deur.
Devries schraap zijn keel. Ontsteld kijkt Marinka om. "O sorry meneer. Kan u
verder nog ergens mee dienen?" Zonder een woord te zeggen rijdt Devries zijn
stoel een meter naar achteren en rits zijn gulp open. Marinka is in de
afgelopen week goed afgericht en weet precies wat er nu van haar wordt
verlangt. Nonchalant maakt ze haar rokje los en laat dit op haar enkels
vallen, maakt haar blouse open en laat die van haar schouders op de grond
glijden. Haar kleine stevige puntige borstjes steken uitnodigend naar voren.
Nog slechts gekleed in haar jarretel, kousen, pumps en slipje gaat ze vlak
voor Devries wijdbeens op het bureau zitten. Haar slanke vingers plukken
aan haar harde tepels. Zacht strelen haar handen de room witte huid van haar
borsten, buik, heupen en dijen. Via de binnenkant van haar dijen, kruipen
haar vingers langzaam in de richting van haar kruis.
Devries haalt zijn pik uit zijn broek te voorschijn en trekt de voorhuid een
paar keer soepel over de eikel. Marinka houdt haar ogen strak op de steeds
harder wordende pik gericht. Ze weet nog precies hoe ze geschrokken was toen
ze dat enorme geval afgelopen maandag voor het eerst zag. In stijve toestand
ruim dertig centimeter lang en zo dik als een stofzuigerslang.
Nu is ze er alleen nog maar door gefascineerd. Haar vingers glijden over
haar slipje waardoor haar bolle venusheuvel duidelijk in de zacht roze stof
staat afgetekend. Met haar wijsvinger duwt ze de stof tussen haar wijkende
vochtige schaamlippen. De stof kleurt langzaam hard roze.
Devries laat een soort goedkeurend gebrom horen, het teken voor Marinka om
van het bureau af te stappen, zich van haar slipje te ontdoen en haar
volledig kaal geschoren lichaam ter inspectie aan te bieden. Ze schuift haar
slipje omlaag tot op haar enkels, spreidt haar benen tot zover het slipje
dit toelaat, draait haar voeten dan een iets naar buiten en zakt door haar
knieen tot de bovenkant van haar billen gelijk is aan het bovenblad van het
bureau. Met haar rug recht en haar handen gevouwen in haar nek biedt ze zich
aan voor inspectie. Devries controleert lang en aandachtig haar oksels,
benen en schaamstreek op eventueel achter gebleven haartjes of stoppeltjes
en knikt dan instemmend. Door een knip met z'n vingers en het wijzen naar de
grond maakt hij haar duidelijk dat ze haar slipje kan verwijderen en voor
hem moet knielen. Gehoorzaam doet Marinka wat er van haar wordt verlangt.
Uit de onderste la van zijn bureau haalt Devries een vijf centimeter brede
lederen bandje te voorschijn, waarop een koperen plaatje is bevestigd met in
spiegelbeeld de tekst "Marinka, geschoren slavin" en daaronder "Eigenaar:
Devries". Voorzichtig buigt hij het plaatje iets rond waarna hij het riempje
met twee koperen popnagels vast om haar hals bevestigt. Het zwarte leer met
het glimmende koper steekt af tegen haar room witte huid. Devries glimlacht
tevreden, als hij haar via een handspiegeltje de tekst laat lezen. Hij is
zichtbaar opgewonden, zijn enorme pik staat recht vooruit. Vanuit een la
neemt hij een viertal korte koorden en een lang koord dat hij rond haar
middel knoopt.
Een simpel handgebaar van Devries maakt haar duidelijk dat ze, met haar
voeten op de grond en met haar armen en benen wijd gespreid, voorover op het
bureau moet gaan liggen. Met de vier zachte witte koorden bind Devries haar
polsen en enkels vast aan de poten van het bureau, waarna hij het langere
koord dat rond haar middel is geknoopt onder het tafelblad vast maakt. Ze
kan nu geen kan meer op.
Een verlangende angst maakt zich van haar meester. "Hij zou toch niet in m'n
k..." maar verder komen haar gedachten niet. Devries is al achter haar komen
staan en stoot zijn enorme pik zonder aarzelen en zonder enige vorm van
glijmiddel hard en diep in haar kontje. Marinka rukt aan de koorden en
schreeuwt. Een langgerekte kreet van schrik, angst en pijn schalt door de
kamer. Devries stoort zich er niet aan. In tegendeel het windt hem alleen
maar meer op, onverstoorbaar neukt hij haar genadeloos hard in haar, nog
maar pas onmaagde kontje.
Nadat ze enigszins van de schrik is bekomen probeert ze zich, voor zover de
koorden en de stampende pik van Devries het toe laten, te ontspannen.
Langzaam trekt nu ook de snijdende pijn weg en maakt plaats voor genot.
Verrast te merken dat zij in staat is de enorme pik van haar baas in haar
kontje te kunnen verdragen, probeert ze de harde stoten op te vangen. Dit
lukt maar gedeeltelijk waardoor haar bolle kutje bij iedere stoot hard tegen
de bureau-rand komt. Af en toe laat Devries zijn pik uit haar kontje glippen
om hem er daarna met volle kracht opnieuw in te stoten. Al neukend pakt hij
met zijn linkerhand haar vlechtjes en trekt bij iedere stoot van zijn
onderlichaam haar hoofd ver achterover. Telkens als hij zijn onderlichaam
terugtrekt slaat hij haar hard met zijn rechterhand op haar achterste.
Devries voert het tempo op steeds wilder gaat hij te keer in haar jonge
lijf. Marinka hoort zijn gejaagde
ademhaling die plotseling even stokt. Nog een keer ramt Devries zijn pik
diep naar binnen. Met twee handen trekt hij haar hoofd aan haar vlechtjes
achterover. Marinka schreeuwt het uit van pijn en voelt dan zijn warme zaad
in haar darmen stromen.
Na hijgend van de inspanning laat Devries zich in z'n stoel vallen en kijkt
toe hoe zijn overvloed aan zaad uit haar opgerekte kontje, tussen haar
gezwollen schaamlippen door, op de vloer druppelt.
Zodra zijn ademhaling is genormaliseerd staat hij weer op. Uit de paraplubak
naast de deur pakt hij een dun spaansrietje. De angst slaat Marinka opnieuw
om het hart als hij daarmee langzaam in haar richting komt. Het zoevende
geluid, dat het spaanseriet maakt als hij die met kracht door de lucht laat
zwiepen, voorspelt niet veel goeds. Geconcentreerd telt ze hoe vaak hij het
rietje laat zwiepen. Voor iedere keer dat hij het nu door de lucht laat
suizen zal het uiteindelijk tienmaal haar billen doen striemen.
Devries trekt de koorden waarmee Marinka nog altijd aan het bureau is
vastgebonden nog eens extra strak aan.
Plotseling hoort Marinka het angstaanjagende zoevende geluid, direct gevolgt
door een snijdende pijn. Een korte luide schreeuw laat ze onmiddellijk
volgen door: "Dank U meester. Dat was een, nog negenentwintig alstublieft!"
Een gezwollen rood/blauwe striem markeert de plaats waar het bamboe haar
billen heeft geraakt. Keer op keer treft Devries haar pijnlijke achterste en
keer op keer bedankt Marinka hem, na een korte schreeuw, op de
voorgeschreven wijze. Hoewel de pijn nauwlijks nog dragelijk is weet ze nog
net "Dank U meester. Dat was dertig! Ik hoop dat ik U heb kunnen behagen?"
uit haar mishandelde lichaam te persen. Tevreden bekijkt Devries de dertig
kriskras
over haar billen aangebrachte striemen. Alsof hij haar wil troosten volgen
zijn vingers teder de striemen op haar billen. Marinka weet inmiddels wel
beter en wacht gespannen op de toegift. En een toegift volgt. Want na iedere
zogenaamde "discipline straf", een straf waarbij ze hem bedankt voor de
bestraffing, ranselt Devries er altijd nog een paar keer flink op los. Hij
wil haar horen snikken en gillen van onmacht en pijn. Als hij zijn handen
van haar gestriemde lichaam neemt, voelt ze de spanning in haar lichaam
opnieuw toenemen. Devries heeft het spaanseriet weer ter hand genomen. Nog
krachtiger dan de dertig
slagen daarvoor laat hij het riet op haar billen neerkomen. De toegetakelde
huid van haar billen scheurt onder het exorbitante geweld. De tranen
biggelen over haar wangen, haar gegil vult de kamer. Hoewel ze al weet dat
het tevergeefs is smeekt ze hem te stoppen. Pas nu is Devries echt in zijn
element en geniet zichtbaar van het martelen van haar kronkelende lijf. Nog
minstens vijftien keer trekt hij met het spaanseriet bloederige striemen
over haar billen.
Marinka krijst en gilt nog altijd als Devries haar ter afsluiting met zijn
vlakke hand op iedere bil nog een klap geeft en aansluitend haar boeien
verwijderd.
Moeizaam komt Marinka overeind, om daarna direct weer op haar knie?n voor
Devries te gaan zitten. Met haar handen op haar rug en haar dijen stijf
tegen elkaar bukt ze zich voorover en likt de druppels sperma, die uit haar
kontje op de grond zijn gedruppeld, van het parket.
Evenredig met het afnemen van de pijn, neemt het genot van de afstraffing en
de vernedering toe. Ze voelt hoe haar pijnlijk gloeiende billen de vocht
productie tussen haar benen naar een hoogtepunt stuwen. Ondanks het feit dat
ze weet dat Devries haar daarvoor zal straffen, aarzelt ze niet om hem te
tonen hoeveel ze van zijn straffe hand heeft genoten. Ze gaat rechtop
zitten, legt haar handen gevouwen in haar nek, spreidt haar benen een klein
stukje en toont hem zo de lange slierten "genot" die uit haar spleetje
beginnen te druipen.
Schijnbaar onverschillig kijkt Devries toe en zucht eens diep. Uit een klein
metalen kistje pakte hij drie verkoperde krokodillenbekjes waaraan holle
langwerpige gewichtjes zijn bevestigd. Als Devries ze aan haar toont spreidt
ze haar benen nog wat verder. Marinka houdt haar adem in als twee van de
drie gekartelde bekjes zich in het zachte gevoelige vlees van haar tepels
vastbijten. Het derde krokodillenbekje bevestigd Devries op haar clitoris.
Een korte heftige pijnscheut trekt door haar borsten en onderlichaam als
hij de gewichtjes laat vallen. De restpijn kan ze goed verdragen, die werkt
eerder stimmulerend dan remmend op haar genot. Geduldig wacht ze op wat er
verder komen gaat, want dat Devries nog niet met haar klaar is dat is zeker.

Uit de kast haalt Devries een tweetal stangen tevoorschijn, waarvan er een
met T-stuk. Marinka gaat staan en spreidt gewillig haar benen voor zover
haar stiletto hakken het toelaten. Devries duwt ruw haar benen nog iets
verder uitelkaar waardoor Marinka in en uiterst wankele positie komt, ze
moet er alle moeite voor doen om niet te vallen. De spreidstang met T-stuk
wordt ingesteld en met behulp van leren boeien tussen haar enkels
vastgemaakt.
Op het T-stuk plaatst Devries een uitschuifbare stang waaraan een dubbele
dildo is bevestigd. Traag schuift hij nu de stang uit. Marinka is zo
opgewonden en opgerekt dat het forse apparaat eenvoudig bij haar naar binnen
glijdt. Pas als beide dildo's, de ene in haar kutje en de andere in haar
anus, zijn verdwenen draait Devries de vleugelmoer aan en fixeerd zo de
stand. Het apparaat zit zo diep in haar dat bij iedere beweging die Marinka
nu maakt ze een snijdende pijn voelt, diep in haar onderbuik. Ze kreunt dan
ook luid, als Devries haar een stukje naar achteren duwt en ze bijna haar
evenwicht verliest. Lachend bevestigt hij de tweede spreidstang, zodat ze
met haar armen wijd, als aan het kruis genageld, komt te staan. Boeien rond
haar boven-, onder-armen en polsen benemen haar iedere vorm van beweging.
Devries bekijkt haar nog eens van top tot teen, grabbelt al haar kleren bij
elkaar en verlaat nog altijd lachend de kamer. Pas als ze met een klap de
voordeur hoort dicht slaan, realiseert ze zich dat hij niet meer terugkomt.
Marinka blijft, alleen en geboeid, in het donkere kantoor achter.

Marinka moet er al ruim twee uur onbewegelijk hebben gestaan als achter haar
de deur van het kantoor open gaat en het licht aanflitst. Het plotselinge
felle licht maakt haar tijdelijk blind. Aan het geklik van stalen hakken op
het parket maakt ze op dat niet Devries maar een vrouw de kamer binnen komt.
Als haar ogen aan het licht zijn gewend, staat de vrouw al voor haar.
Marinka schrikt als ze in de vrouw, die gekleed is in een opengewerkt
lederen jurkje en net als zij een halsbandje met eigendoms verklaring
draagt, haar collegaatje Ingrid herkend. Ingrid glimlacht en drukt haar
lippen op die van Marinka, onwennig
beantwoord Marinka de tongzoen van haar collegaatje. Want hoewel ze niet
bepaald maagd is, heeft ze nog nooit eerder sex gehad met een vrouw.
"Welkom in de Devries stal, Marinka. Ik mocht je zeggen dat je bijna bent
aangenomen. Nog een grote test en nog een kleine" In een rap tempo ontdoet
Ingrid, Marinka van haar martelende boeien, de krokodillen bekjes laat ze
echter zitten. Als Marinka deze wil verwijderen zegt Ingrid op een lieve
zachte toon: "Sorry schat, de klemmetjes moeten blijven zitten! Je kousen en
jarretels moeten wel uit."
Marinka begrijpt dat Ingrid op bevel van Devries hier is en zijn bevelen via
haar doorgeeft. Snel verwijderd ze haar kousen en jarretels en probeert met
behulp van wat oefeningen de bloedsomloop in haar pijnlijke en vermoeide
spieren weer te aktiveren.
Ingrid ontdoet zich intussen van haar jurkje en staat nu naakt met alleen
haar pumps aan en halsbandje om in het midden van de kamer. In haar hand
heeft ze de dubbele dildo die ze van de spreidstang heeft afgehaald. Ze
stelt zich wijdbeens op en duwt voorzichtig de beide pikken diep in haar
kont en kutje. Van een van de touwen waarmee Devries Marinka had vast
gebonden knoopt Ingrid een soort van broekje. Met wat hulp van Marinka trekt
ze het touw tussen haar benen zo strak aan dat het diep in haar vlees snijdt
maar de dildo niet meer kan verschuiven. Als ze klaar is kijkt ze op haar
horloge en roept dan: "Kom, anders zijn we nog te laat!" Ze voert Marinka
aan de hand mee
naar de garderobe in de voorhal. Aan de kapstok hangen twee identieke
driekwart leren jassen waarvan ze er een aan Marinka geeft. "Hier, trek aan.
't is koud buiten!" Zelf schiet ze snel de andere jas aan. Geen van de beide
jassen heeft knopen of een rits, de enige manier om de jas dicht te houden
is de ceintuur. Ingrid legt Marinka uit dat ze van Devries geen dubbele
knoop in de ceintuur mogen leggen, en dat Marinka dus moet opletten dat haar
jas niet open valt. Gespannen stap Marinka achter Ingrid aan het pand uit de
donkere koude avond lucht in. Ingrid pakt de arm van haar collegaatje en
gearmd lopen ze de straat uit in de richting van het hel verlichte metro
station.

Wordt vervolgt....

Kees

 

Deze pagina hoort bij www.joja-sm.nl