Een nursing fantasie
en/of verlangen uit mijn 'mind'.


Volkomen onverwacht lag de zwarte enveloppe op de deurmat. Die zwarte enveloppe die mijn hart sneller deed kloppen en een sensuele spanning bij mij opriep. Ik wist natuurlijk direct van wie die afkomstig was. M'n meester zond zwarte enveloppen met een boodschap geschreven op rood papier met een aesculaap als logo. Hij was n.m. arts met een zeer dominant maar creatieve karakter. En ik had in een overmoedige bui gereageerd op zijn advertentie waarin hij een slavin-patiente vroeg.

Op die reactie kreeg ik nu mijn eerste zwarte enveloppe waarin de boodschap stond om op zijn spreekuur te komen op een zaterdagmiddag ter kennismaking en eventueel een medische keuring.Ik voelde mijn hart angstig bonzen, m'n mond werd droog en tegelijk voelde ik die sensuele spanning die mijn tepeltjes hard deed worden en m'n slipje vochtig bij de gedachte dat ik mij nu echt ging onderwerpen aan perverse handelingen van een meester/arts.Ik zegde voor het weekend alle afspraken af, wat niet meeviel, maar zijn bevel mocht ik niet weigeren bovendien was ik veel te nieuwsgierig en...verlangend. Ik douchte mij uitvoerig waarbij ik niet vergat ook de anaaldouche te gebruiken.
Even twijfelde ik of ik mijn schaamstreek moest scheren maar zag daar vanaf omdat het niet uitdrukkelijk bevolen was. Ik deed mijn zwarte lingeriesetje aan, een strak truitje met m'n zwarte leren rok en hoge hakken. Het zou een uurtje rijden worden naar een huis aan de rand van zijn dorp en tijdens het rijden probeerde ik mijn kalmte niet verliezen. Het was gelukkig rustig op de weg zodat ik in alle onrust de voor- en tegens kon afwegen. Er was maar één 'voor', ik wilde en verlangde hier gewoon ontzettend naar: mij te onderwerpen, mij machteloos en weerloos overgeleverd te voelen.

Allerlei tegenstrijdige gevoelens namen bezit van mijn hersens en lichaam. Waar was ik hemelsnaam mee bezig, mij overgeven aan en onbekende man, er kon van alles gebeuren en niemand wist waar ik was. Ik had dit avontuur natuurlijk aan niemand verteld. En stond nu met zweet in mijn kruis voor de deur van zijn praktijk en drukte met een trillende vinger op de koperen deurbel. En wachtte...

De seconden duurden uren voordat ik voetstappen hoorde klikken, de deur zwaaide open en een vrouw in een strak verpleegstersuniform keek me geringschattend aan. Woordloos gebood ze mij binnen en wenkte me haar te volgen. Sprakeloos volgde ik haar de lange marmeren gang door. Ze deed een deur open en duwde me bijna naar binnen. Ik stond alleen in een grote dokterskamer waar een zwarte gynaecologenstoel met brede leren riemen, de kamer domineerde. Langs de wanden stonden vitrines met apparaten en instrumenten die een angstaanjagende aanblik gaven door de stalen perverse uitstraling.Ik wilde mij omdraaien en hier weggaan, waar was ik aan begonnen, maar tegelijk voelde ik dat ik gadegeslagen werd....door een camera in de hoek van de kamer.
Plots klonk een stem, er was niemand te zien, die zei dat ik mij moest uitkleden. Het maakte me nerveus om een stem te gehoorzamen zonder te weten wie er achter die stem schuil ging. Me te moeten uitkleden bespied door een camera niet wetende wie mij allemaal schaamteloos konden bekijken. Nerveus omdat ik alleen nog maar die strenge verpleegster had gezien maar nog niet de arts die ik nu zeker als mijn kwelgeest zag. "Kleed je uit" klonk weer harde bevelende stem en ik begon met trillende vingers mij onbeholpen uit te kleden. Ik vond mezelf niet preuts maar nu hield ik mijn slipje aan en mijn handen voor m'n borstjes. Ik voelde me heel klein en weerloos, bang voor wat er komen ging. Ik voelde mij geestelijk en lichamelijk zo..... NAAKT.
Zo met mezelf bezig dat ik niet gehoord had dat er iemand was binnengekomen. Het was de arts...mijn meester... stond plots voor mij en nam mij onbeschaamd van top tot teen op. Ik voelde mij rood worden en sloeg direct mijn ogen neer maar zag wel dat het een beetje gezette stevige man was met indringende ogen. Zwijgend gleden zijn blikken onderzoekend over m'n lichaam en onder die blikken voelde ik mij klein worden. Langzaam begon hij om mij heen te lopen en voelde plots een hand om mijn kin die mijn hoofd optilde en onderzoekend in mijn ogen keek."Open je mond", Ik gehoorzaamde onmiddellijk en voelde hoe zijn rubberen handschoenvingers mijn mond binnen gleden en langdurig mijn mondholten betastten.
Daarna gleden zijn handen langs m'n hals, borsten en zo naar mijn dijen die hij lichtelijk uit elkaar duwde waarna hij één...twee...drie.. vingers naar binnen perste. Ik kreunde en schaamde me omdat ik mij vagina nog vochtiger voelde worden. De arts had dat ook gemerkt en trok in één beweging zijn hand terug en trok zijn operatiehandschoenen uit.De verpleegster was ook binnengekomen en begon tot mijn schrik pols en enkelbanden bij mij om te doen.
Om mijn hals deed ze een leren band met stalen ring. Ineens trok ze met een vlugge beweging m'n slipje naar beneden. Ik zag dat de arts zijn operatiehandschoenen weer aantrok met zo'n rubberen flappend geluid. Ik rilde maar niet van de kou. Ik moest op een soort lange lage bank gaan staan en mijn benen spreiden waarbij de verpleegster m'n enkels vastklonk aan de uiteinden van de bank zodat ik gedwongen werd gespreid te blijven staan.
Ook mijn armen werden vastgeklonken aan riemen die aan een takel zaten zodat mijn armen gespreid opgetrokken werden.(vervolg "Vervuld verlangen")Ik stond nu gespreid en uitgerekt bijna onbeweeglijk vast terwijl de dokter nu aandachtig mij van alle kanten bekeek en ik mij steeds machtelozer voelde worden en ik met klamme handen wachtte op wat er komen zou. (Er was een lichtpuntje: ik kon gelukkig helder denken, al was het alsof ik in een bizarre droom verzeild was geraakt. Een droom die ik altijd had willen dromen maar die nu wel heel pijnlijke en realistische genotvormen had aangenomen. De arts had me vooraf in een brief wel verteld dat ik de behandeling altijd kon doen stoppen door gewoon het woord' stop' te zeggen.
Men dan even zou rusten om op 'adem' te komen en daarna de behandeling rustig zou hervatten; als daarna het psychisch en /of lichamelijk echt teveel zou worden voor mij, ik het codewoord 'genade' of een afgesproken teken met mijn vingers zou gebruiken, dat dan de experimentele behandeling werd gestopt en ik van alle emoties kon bijkomen.

In de huiskamer konden we dan, onder het genot van een al of niet sterke verfrissend drankje, gedrieën onze ervaringen uitwisselen en tot rust gekomen zijnde, afspreken voor een verdere behandeling en s' avonds ergens gaan eten om ons weer in het 'normale' leven te kunnen begeven en een vriendschapsband te kweken van vertrouwen en respect omdat wij drieën toch deze behoeftes en verlangens in stijl wilden blijven uitspelen. Het was toch de bedoeling dat we ons spel regelmatig konden beleven als vrienden die tijdens het spel dominante en onderdanige 'speelde' en daarbuiten 'burgerlijke' bezigheden met elkaar deden.
Maar dat was allemaal nog niet gebeurd, juist het genot van die pijn en de vernederingen hadden gezorgd dat ik ondanks alles de codewoorden "stop" en/of "genade" nog niet had willen gebruiken. Ik vond alles spannend, vernederend, pijnlijk, heerlijk, orgastisch, gevoelig, interessant, avontuurlijk en was eigenlijk besloten om tot het uiterste door te gaan.Hier had ik al zo lang naar verlangd, mij totaal weerloos over te moeten leveren aan zoiets pervers niet wetende wat er kon en zou gebeuren.
Ergens in mijn achterhoofd was nog steeds dat idee dat het pervers was, schaamteloos was, ongehoord was wat ik wilde maar ondanks dat moralistische stemmetje was ik vast besloten het eens te proberen. Dit kon ik natuurlijk nooit tegen iemand vertellen, het zou misschien pornografisch gevonden worden, ik zou niet worden begrepen, vrienden en familie zouden dit zeker veroordelen, zei steeds dat stemmetje. Maar ik wilde die vrijheid nemen om te ontdekken waar m'n grenzen liggen maar zeker om er achter te komen waarom ik zulke verlangens en behoeften had.
En dat kon, volgens mij, alleen maar door het te ondergaan, door ervaring. Ik wist ook dat juist door die ervaring het begrip naar anderen, maar vooral naar mijzelf, mij 'levenswijzer' zou maken. Het was een soort zelfgekozen therapie.Bovendien, ik kon altijd stoppen want mijn devies was altijd geweest ik wil nergens verslaafd aan Dat was met roken en drinken ook gelukt. Ik wilde dan wel graag slavin zijn maar niet verslaafd raken, wel verslaafd spelen. )
Ik hoefde niet lang te wachten want de arts pakte een injectienaald uit een rekje en gaf een veelbetekenend knikje naar de verpleegster die plots mijn hoofd achterover trok en een mondknevel tussen mijn tanden dwong. Ik kon alleen maar een licht gekreun uiten en verschrikt met mijn hoofd schudden. Niemand die zich daar wat van aan trok. De arts kwam met opgeheven naald op mijn toe en hoe ik rolde met mijn ogen en probeerde te schreeuwen de naald werd onverbiddelijk in de ader van mijn onderarm gedrongen. Tranen rolden machteloos over m'n wangen en ik voelde hoe de injectie begon te werken. Ik voelde de spieren in mijn onderlichaam zich spannen en ontspannen en een onbeschrijfelijk erotisch gevoel nam bezit van mijn geest en ik in een vreemde gekleurde wereld terecht kwam.
Heel in de verte als door een mist zag en hoorde ik de arts en verpleegster met elkaar praten. Verstaan deed ik niets dan en soort ver gemompel.Als ik niet geboeid in de riemen vastzat was ik zeker op de grond gevallen. Mijn gevoel bleek niet verdoofd want ik voelde hoe mijn borstjes stevig werden vastgepakt wat een seksuele trilling door mijn onderbuik en geslachtsdelen joeg. Door een wolk zag ik dat er een soort apparaatjes over m'n tepeltjes werd geplaatst die zich zo pijnlijk vast zogen dat ik probeerde te gillen, een gil die gesmoord werd door de mondknevel. Het leek als mijn borstjes ergens met geweld naar binnen werden gezogen en tegelijk opgepompt werden. Tegelijk gingen de trillingen in mijn onderlichaam voort en voelde ik warm vocht langs mijn dijen lopen. ik probeerde naar mijn benen te kijken en zag gelukkig niets roods, geen bloed, voelde eigenlijk alleen genot.
Ik zweefde in m'n roes weg op een golf van genot in een rode mist waarbij alleen een zachte pijn in mijn borsten me bij bewustzijn hield. Wat was men met mij van plan. Ik wilde mij aan alles overgeven maar ergens probeerde iets in mij zich te verzetten. Een klein stukje van mijn verstand?? Ik werd ineens van achteren beetgepakt als in een houdgreep en voelde het rubberschort van de verpleegster tegen mijn rug drukken zodat mijn onderlichaam onbeweeglijk gevangen was. Handen pakten mijn dijen en trok ze iets uit elkaar zodat mijn schaamlippen zich opende en er iets hards en kouds naar binnen drong en er van binnen uit een druk werd uitgeoefend en ik alles voelde uitrekken. Oooohhh, nneehhh, m'n vagina werd stukje bij beetje opgerekt. Ik wilde me bewegen, losrukken, weg zijn maar alleen mijn geest gaf die signalen die nergens aan kwamen omdat m'n lichaam zich in de ban van de injectie bevond.
De pijn in mijn borsten was minder geworden doordat nu de pijn in mijn vagina scherper was. Mijn borstjes zagen er wel gezwollen uit, opgepompt dus. ik moest mij ongerust maken maar het medicijn maakt mij daarvoor ongevoelig, bovendien was er, ondanks de pijn en de machteloosheid, ook genot, genot dat zich door mijn hele lichaam verspreidde als een zacht opwindend vuur. Ik kon niet anders dan mij eraan overgeven, wilde mij er graag aan overgeven.M'n lichaam en geest snakten naar onderwerping aan dit perverse tweetal. Toen de pijn in mijn geteisterde onderlichaam bijna niet meer te harden was voelde ik dat het uitrekken van mijn bekken stopte.
Ik kreeg het gevoel dat er beneden een groot gat tussen mijn dijen was ontstaan waar wel een olifant in zou passen. Ik stond, liever gezegd ik hing nog steeds gespannen aan de leren riemen alsof ik daar al een eeuw geketend was.

Plots voelde ik twee paar zacht strelende handen over mijn lichaam glijden als balsem op open wonden. Een golf van genot zinderde door mijn lijf. Ik gaf mij daar als in een warm bad gelukzalig aan over. Het bleef niet bij handen alleen, ik voelde kussende natte lippen, tongen die zich in al mijn openingen drongen. Ik kreunde van zaligheid en probeerde mijn zwetende lijf tegen het hunne te dringen wat het gevoel gaf alsof ik geheel tussen twee enorme schaamlippen bewoog, het nu naakte lichaam van de arts en het rubberen schort van de daaronder naakte verpleegster.
Alles vibreerde van een sensuele energie die zich alleen kon uiten in zuchten , kreunen en kleine gilletjes. Mijn geest verdwaalde in pulserende golven van roodpaarse schitterende kleuren waar ik langzaam in rondtolde alsof ik mij in mijn eigen zacht warme baarmoeder bevond.
Er gleed iets lang glads en rond mijn vagina binnen, tasten heel mijn opgerekte ruimte vullend. Verder en dieper gleed dat iets mijn buikholte in. het was alsof mijn buik opzwol terwijl er tegelijkertijd een zacht warme vloeistof mijn blaas in werd gespoten. Met afgrijzen voelde ik hoe alles in mij opzwol en een pijnlijke neiging mijn blaas te moeten ledigen vulde mijn brein.
Alle zachtheid en genot waren nu weggevaagd door het besef dat ik bijna op knappen stond. Maar op één of andere manier was ik niet in staat mijn blaas te ledigen, alsof alle afvoer was afgesloten. Ik kon nu alleen nog maar kreunen en zachtjes huilen van ellende.Ik merkte dat ik nu ook alleen was gelaten. Nu begonnen ook m'n spieren en borsten weer behoorlijk pijn te doen.
Heel mijn lichaam werd één pijnlijk hoopje vrouw. Ik schreeuwde, gilde, huilde, schokte maar de mondknevel dempte alle geluid en de riemen gaven mij geen centimeter ruimte. Het deed pijn om te staan maar ook om aan mijn armen te hangen. Ook de injectie leek uitgewerkt zodat er van genot geen sprake meer was en ik eenzaam en verlaten angstig langzaam in een bodemloze pijnlijke diepe put zakte en alles roodzwart werd.Van heel uit de verte kwam een lichtschijnsel onder mijn gesloten oogleden dringen. Het duurde even voor ik mij realiseerde waar ik mij bevond.
Nog steeds die behandelkamer maar nu lag ik vast gebonden in de zwarte gynaecologenstoel die nu als een soort operatietafel was omgebouwd. Mijn benen lagen ver uitgespreid in de beugels vastgesnoerd en zelfs mijn hoofd lag in een soort leren klem zodat ik alleen mijn ogen kon bewegen maar dat was niet veel. Over mijn buik was een brede band gespannen en mijn armen lagen, vreemd genoeg gespreid vastgesnoerd aan haaks op de tafel gemonteerde armleggers zodat het leek alsof ik gekruisigd was. Geen lichaamsdeel kon ik bewegen alleen m'n oogleden en neusvleugels en toch was dat alles beter te verdragen dan staande in riemen te hangen. M'n borsten waren nog steeds pijnlijk gezwollen en mijn tepels hard en puntig.
De zuigers waren nog steeds over mijn borsten maar veroorzaakten geen pijn meer, gaven eigenlijk een prettig pulserend gevoel. Vanuit mijn ooghoeken kon ik zien dat er een infuus in mijn arm was gestoken maar dat nog afgesloten was. Waarvoor moest men mij aan een infuus leggen?
Langzaam voelde ik hoe angst zich weer van mij meester maakte. Hoe lang lag ik hier al? Waar waren de arts en de verpleegster? Hoe laat was het intussen en hoe lang was ik buiten bewust zijn geweest? Wat was er in die tussentijd met mij gebeurt, welke perverse handelingen hadden zij nog meer in petto???? Angstig spannende vragen.

(vervolg "vervuld verlangen" 3)

Ik lag hier maar, machteloos, ik kon alleen maar denken en weerloos wachten op wat er komen zou. In elk geval kwam er nog niemand binnen, waardoor mijn onzekerheid alleen maar groeide.

Stel dat men weg was gegaan, het was tenslotte weekend zodat men mij wel een dag en een nacht vastgebonden in mijn eentje kon laten liggen. Dat zou op zich al een sadistische kwelling zijn, terwijl zij mij met de camera ongezien konden bespieden. Een lichte paniek steeg bij deze gedachte de kop op. Waarom was ik hieraan begonnen, waarom wilde ik steeds mijn masochistische begeerte bevredigen, liet ik mij willoos door onbekenden in zo'n machteloze situatie brengen??? Wie gaf mij de garantie dat ik hier veilig of zelfs levend uit zou geraken??? Waarom had ik steeds die fantasieën waaraan ik geen weerstand kon/ wilde bieden??? Ja, mijn moeder was zeer dominant geweest, ik had daar onder geleden. Maar dat was al zo lang geleden dat kon toch geen reden zijn? Zocht ik onbewust weer naar die negatieve aandacht wat ik als liefde had gezien?

Of was die ervaring bij de neus-keel-oorarts van invloed geweest toen m'n amandelen geknipt moesten worden en dat toentertijd zonder verdoving gebeurde. Ik weet nog goed dat ik in het ziekenhuis in een donkere (?) behandelkamer terechtkwam waar ik op schoot gezet werd bij een verpleegster met een rubberschort, die mij in een soort houdklem nam zodat ik onbeweeglijk tegen haar aangeperst werd (ik ruik nog die rubbergeur en de geruststellende, vriendelijke ogen van de verpleegster), toen volkomen onverwachts een verschroeiende pijn in mijn keel opvlamde. Ik was hier totaal niet op voorbereid, gefocust als ik was op de vriendelijkheid van die verpleegster.
Er werd alleen vriendelijk gevraagd of ik even mijn mond wilde openen toen een hete tang in mijn keel werd geplaatst. De pijn hield aan maar mij staat nog duidelijk voor ogen dat de arts en verpleegster heel lief voor mij waren. Na die pijnlijke maar liefdevolle ervaring werd ik altijd heerlijk opgewonden en kreeg een nat kutje als ik rubber voelde of rook, als ik in een dokterskamer kwam of operatie instrumenten zag. Ik wist toen nog niet dat je daar zo geil van kon worden. Sindsdien probeer ik om mijn herinneringen weer gestalte te geven in een nursingspel. Daarom lag ik dus hier, dus kreeg ik waar ik naar verlangd had. Wat niet weg nam dat mijn verstand protesteerde, angst bezit van mij nam. Door deze herinneringen te overdenken was ik langzamerhand wel rustiger geworden, vooral omdat er, vreemd genoeg, niets gebeurde. Ik lag eigenlijk wel comfortabel, nu, en vond het maar het beste om van deze gedwongen rust te genieten na zoveel emotionele en lichamelijke pijn en ...lust. Wat was de mens toch een raar wezen, altijd op zoek naar bevrediging, op zoek naar liefde, op zoek naar zichzelf. We waren wel heel ver de weg kwijtgeraakt of hadden de Neanderthalers ook al zulke perverse behoeftes als ik. Dacht het niet.

Toch was ik blij dat ik in deze tijd leefde, je kon soms voor even ontsnappen uit een wereld vol ellende. Ik besefte wel dat dat eigenlijk pas sinds een tiental jaren zo was, die keuze vrijheid van genot zoeken, die vroeger alleen maar bij een kleine bovenlaag van de bevolking mogelijk was.

Hoewel kerk en staat...ach, het is gewoon een vreemde wereld en daar lig ik nu ongegeneerd van te profiteren. Vrijheid van seksueel genot te beleven. Toch wel schuldig en angstig maakte ik er mooi gebruik van...met anderen.

Ik was ver weggezakt in m'n overdenkwereld en had totaal niet gemerkt dat ik niet meer alleen was. Dat werd mij duidelijk doordat ik een zachte hand over mijn haar voelde strijken, een liefdevol teder gebaar, dat werd voortgezet over mijn voorhoofd, ogen en wangen. Ik zag het gezicht van de verpleegster boven mij glimlachen. Ze streelde verder en ik gaf mij er helemaal aan over. Plots voelde ik zachte sterke handen mijn dijen strelen. De arts begreep ik, hoewel ik hem, door de hoofdklem die mijn gezicht in een vaste greep hield, niet kon zien. Uit mijn ooghoeken kon ik wel zien dat het infuus werd opengedraaid en direct voelde ik een warme gloed door mijn aderen stromen. Het leek alsof de handen van mijn eerdere kwelgeesten groter, zachter en warmer werden, mijn lichaam gevoeliger, sensitiever. Genots stoten golfden door mijn lichaam. Dit was andere koek. Hoe konden deze twee mensen zo tegenovergesteld handelen, eerst mijn lichaam op alle mogelijke manieren pijnigen, vernederen en nu, hoe weerloos en machteloos ik ook overgeleverd was, straalde hun manier van doen liefde en begrip uit.
Als een beloning voor de doorstane pijn en angst was daar nu de bevrijding en de intimiteit van ons drieën die, onuitgesproken, wisten dat het allemaal een spel was en zich daaraan geheel hadden overgegeven, beantwoordend aan hun verlangens en behoeftes. Ik hoefde mij 'alleen maar' als onderdanige over te geven maar zij moesten het spel maken, alert zijn op mijn gedragingen zodat er geen gevaarlijke of bedreigende situatie kon ontstaan. Mij laten lijden zonder me geestelijk en lichamelijk te beschadigen. Nu was er dan de voldoening van het genieten, de rust van een, naar ik aannam, voortreffelijke eerste helft. Ik voelde mij intens gelukkig, maar vooral begrepen en gerespecteerd. Nog steeds ging het strelen en tasten door, intensiever nu. Het was of zij precies die erogene zones wisten te vinden die mij een orgastische beleving gaven. Eigenlijk was mijn hele lichaam één erogene zone, elke vezel zinderde van genot. Het duurde ongelooflijk lange uren voor mijn gevoel.
Tot.... zonder waarschuwing de zuigende kolven van mijn borsten werden getrokken. Een scheurende pijn trok door mijn bovenlichaam toen de afgeknepen bloedstroom weer op gang kwam. Een rauwe gil ontsnapte mijn keel. De overgang was zo groot dat ik dacht het bewustzijn te verliezen, tot ik voelde dat mijn tepels en borsten voorzichtig werden gemasseerd met zacht warme olie en handen.
Heel langzaam verdween de helse pijn en zakte ik weg in een zwevende lichte roes waarin ik nog net voelde dat mijn onderlichaam werd ingezeept.

Ik zou toch niet van onderen geschoren worden??? Ik voelde een heet schaamrood mijn kaken kleuren toen ik het scheermes over mijn schaamlippen schraapte. En ik kon zelfs niet met mijn hoofd schudden.

Zo vernederend dat tranen in mijn ogen sprongen. Weg was de rust en het tedere gevoel. Ik werd weer teruggeworpen in dat pijnlijk vernederend onderdanig s.m.spel.

(deel 4)

Het scheermes volgde pijnlijk nauwkeurig de rondingen van mijn vagina. Ik voelde het strak trekken van mijn huid, de bewegingen van vingers die mijn schaamlippen opzij trokken, het telkens inzepen van mijn onderlichaam, alles gebeurde pijnloos en toch....ik voelde mij zo naakt en vernedert. Onbeweeglijk weerloos moest ik dulden dat een vreemde mijn meest intieme delen bloot legde, van de laatste primaire bedekking ontdeed....en wel met een mes. En des ondanks (of dankzij?) voelde ik genot in mijn onderbuik terwijl het in mijn hoofd een gevecht was tegen de schaamte. Kon een vernedering dieper gaan? Daar zou ik gauw achter komen. Met een laatste haal was ook het laatste schaamhaartje gesneuveld en was ik kaal, zo naakt in die gespreide vernederende positie.

Erger kon niet na al die doorstane behandelingen. Dacht ik. Ik werd voorzichtig en teder van onderen gewassen en afgedroogd en haalde ik even diep adem na deze doorstane emotie. Vanuit mijn ooghoeken zag ik hoe de arts achter mij kwam staan zodat ik hem uit het oog verloor omdat mijn hoofd nog steeds onbeweeglijk in de klem zat. Hij woelde met zijn vingers door mijn haar wat een geruststellend gevoel gaf dat onmiddellijk verdween toen een schaar een grote lok van m'n lange blonde haar werd afgeknipt. Doordat de mondknevel verhinderde dat ik kon gillen, kwamen verschrikte ademstoten als stoom uit mijn neusgaten en rolde m'n ogen wild in hun kassen om aan te geven dat dit toch wel de limit was. Het mocht niet baten, lok voor lok verdween mijn trots en daarmee mijn vrouwelijkheid.

Ik was gereduceerd tot een ding, tot niets, voor mijn gevoel. Had ik nog wel gevoel? Ja, gevoelens van diepe schaamte en vernedering doordat ik nu geheel overgeleverd aan de willekeur van hen die blijkbaar voor hun sadistisch genot met mij speelden. Hoe ver wilden zij gaan, hoe ver kon ik nog zinken. Ik zag hun wellustige gezichten boven mij toen ook het scheermes over mijn schedel gleed en zelfs de kleinste haartjes, van wat eens een weelderige bos haar was, onverbiddelijk verwijderde. Tranen liepen als een waterval over mijn gezicht en ik proefde het zout van die tranen op mijn lippen branden. Ik werd plots van de mondknevel bevrijd, ik barste in een gierende huilbui uit die onstuitbaar leek. De klem werd los gedraaid zodat ik ook mijn hoofd eindelijk kon draaien en door mijn tranen zag ik hoe mijn blonde lange haar werd weggegooid. De verpleegster, die Marina bleek te heten, hield mij een spiegel voor. Met grote ogen van schrik zag ik mijn kale hoofd. Was ik dat?? Verschrikt sloot ik mijn ogen en barstte weer in snikken uit. Marina maakte de spiegel vast boven mijn hoofd zodat ik gedwongen werd mijn geschonden beeltenis steeds onder ogen te komen. Tevreden liepen beiden kwelgeesten de behandelkamer uit mij alleen latend met niet alleen een gepijnigd lichaam maar een gepijnigde geest. Hoe kreeg ik mijn waardigheid weer terug die mij zo wreed was ontnomen?

Angela


 

Deze pagina hoort bij www.joja-sm.nl