De gebroken cane

Op uitnodiging van Engelse vrienden van ons, vlogen wij een paar weken geleden naar Londen om de Engelse kerstsfeer te proeven.

Wij Hollanders denken niet altijd even positief over de Engelsen, maar één ding moeten wij ze nageven: het zijn ware kunstenaars op het gebied van spanking.

Ook onze Engelse vrienden zijn grote liefhebbers van spanking, die ons vertelden, dat zij zelf voor 100% voor corrigerende lijfstraffen zijn.

Beiden spreken uit ervaring en passen " wie niet wil luisteren, moet maar voelen " ook in hun relatie toe.

Hun spelregels zijn simpel: wie een afspraak schendt en of niet nakomt gaat bij de ander over de knie en tijdens onze logeerpartij bij hen gebeurde het volgende: hij en ik waren naar een thuiswedstrijd geweest van zijn favoriete voetbalclub.

Na afloop van de wedstrijd besloten wij om nog even een biertje te gaan drinken in de supporterspub en daar vergaten wij de tijd.

Echter ruim een uur te laat kwamen wij aan in het restaurant, waar wij met onze vrouwen hadden afgesproken en die zich op hun beurt weer hadden vermaakt met winkelen.

Mijn partner leverde meteen commentaar op ons gedrag, maar onze Engelse vriendin deed net of haar neus bloedde.

Later die avond bij thuiskomst, liep mijn Engelse vriend regelrecht naar het dressoir, dat in hun huiskamer stond en haalde daar een teakhouten kistje uit.

Hij plaatste het kistje op de tafel en opende het. De inhoud van het kistje verraste mij. De inhoud bleek een leren plak, een houten plak, 3 verschillende canes en in het deksel zat een opgerolde bullepees verwerkt.

Tot mijn ontsteltenis ging hij voor de tafel staan en liet zijn broek en slip zakken, maar zei verder geen woord.

''Waar wacht jij op'', zei onze Engelse vriendin tegen mij?

''Je dacht toch niet, dat je onder deze bestraffing uitkwam voor het te laat komen in het restaurant?''

Geschrokken keek ik mijn vrouw aan, die echter tegen onze Engelse vriendin zei: '' neem jij mijn man voor je rekening, dan leef ik mij uit op de jouwe.''

''In de positie heren'', zeiden de beide dames tegelijk en wij bogen gehoorzaam naar voren.

Het werd ongelofelijk stil in hun huiskamer tijdens onze spankingsbeurt.

Slechts het kletsende geluid van de inslag van de canes op onze beide billen was duidelijk hoorbaar.

Na een kwartiertje noeste arbeid, vonden de beide dames, dat wij voldoende waren gestraft.

Beteuterd keken wij naar onze billen, die bedekt waren met talrijke vuurrode striemen.

Dat noem ik nog eens: " boter bij vis ", zei mijn vrouw.

Het koffertje met inhoud hebben wij later cadeau gekregen van onze Engelse vrienden.

Toen wij het kistje cadeau kregen, voegden zij er met een lachend gezicht bij: ''de inhoud is voldoende om iedereen zeer gehoorzaam te maken''.

Thuisgekomen heb ik het koffertje nog meer laten verfraaien.

Op het deksel is nu op kunstzinnige wijze het wapen van mijn meesteres geschilderd: een smetteloos wit wapenschild en met daarop vier opgerolde bullepezen en gekroond met twee sierlijke gestileerde hoofdletters " M ".

Onder het wapenschild staat haar lijfspreuk: " Wie zijn grote liefde liefheeft, onthoud hem de roede niet ".

De vrijdagavond voor de kerst kwam ik vrij laat van kantoor thuis .

''Sorry, schat'', zei ik,'' het was een heksenketel op kantoor.''

''In de kroeg zul je bedoelen,'' zei zij. ''Je bent met die drie andere wereldverbeteraars van kantoor een borrel gaan pakken', zeker''.

''Maar waar ik echt pissig over ben, zei mijn vrouw, is het feit, dat je het voor het zoveelste jaar flikt, om mij alleen de kerstboom op te laten tuigen.

Wij hadden toch duidelijk afgesproken, dat wij het dit jaar samen zouden doen?''

Toch reikte zij mij een glas whisky aan maar wees in de richting van de salontafel.

Op de door kaarslicht verlichte salontafel stond het "kistje" en ernaast lag een "cat o nine".

Nadat ik mijn glas whisky had leeg gedronken stond mijn meesteres op.

''Kleed je uit'', zei zij met haar ijzige stem.

Die stem gebruikte zij alleen wanneer het voor haar vaststond, dat ik genadeloos gestraft moest worden.

Mijn meesteres knoopte haar lange jurk open en gooide deze over de leuning van een stoel.

Voor mij stond mijn meesteres gekleed in de outfit waarin ik haar het liefste zag: hoge leren laarzen, netkousen, zwarte leren mini rok en een zwartkanten corseletje.

''Wil je eventueel nog verzachtende omstandigheden naar voren brengen om eventueel strafvermindering te krijgen'', vroeg zij?

Of ik wilde of niet, ik proestte het uit van het lachen.

Maar met een geweldige oorvijg bracht zij mij terug in het gareel.

''Sorry meesteres'', zei ik en bood vervolgens mijn excuus aan voor mijn gedrag.

''In plaats van dertig slagen per cane worden het er nu veertig'', zei zij.

Om met haar te gaan discussiëren of de extra straf terecht was of niet, stond gelijk aan het verdubbelen van de straf of nog erger.

Met gebogen hoofd bood ik opnieuw nederig mijn excuses aan.

Zij schoof de eetkamerstoel onder de eettafel vandaan en nam daar plaats op. Hangende over haar knieën ontving ik de eerste vijftig klappen op mijn billen met de houten plak.

Voor mij is altijd weer even wennen om de eerste klappen in ontvangst te nemen, maar al snel voelden mijn billen heerlijk warm aan.

De volgende plak was een lange smalle leren plak en deze keer probeerde zij zo snel als maar mogelijk was, er vijftig klappen mee uit te delen.

Commentaar leveren durfde ik niet, want zij was al genoeg aangebrand na mijn lacherige opmerking.

Eén ding stond zo vast als een huis: mijn beide billen stonden in brand.

--Opwarmen--, noemde zij dit.

In haar handen hield zij de lichtste van de drie canes en commandeerde: ''buig!''

Ik was inmiddels zo geobsedeerd door de cane, dat ik automatisch de juiste houding aannam.

''Veertig'', hoorde ik haar zeggen.

Zij sloeg haar lange rode nagels in mijn billen en gaf dan aan waar de eerste slag ging komen.

De impact van de slagen verraste mij echter zodanig, dat ik op mijn benen stond te trillen.

Met mijn handen op mijn knieën probeerde ik de slagen op te vangen, maar toch kon ik niet voorkomen, dat ik een stap naar voren deed.

''Vijf extra, voor het naar voren stappen'', zei mijn meesteres.

Zij ploegde als het ware, met de cane, mijn billen om, van onder tot boven.

Door de harde slagen kon ik echter niet voorkomen, dat ik naar voren viel.

Met een smak kwam ik op marmeren vloer terecht.

Zij trok mij aan mijn oor omhoog: '' wil nog meer straf'', vroeg zij?

''Alstublieft, geen extra straf meer meesteres'', smeekte ik haar.

''Pak de geselbok maar'', zei zij vriendelijk.

Hangende over de geselbok maakte ik kennis met de tweede cane.

De eerste cane was hiermee vergeleken een lieverdje.

Mijn billen leken nu op een schaakbord, want stonden de striemen van de eerste serie slagen dwars op mijn billen, nu tekenenden de striemen zich af in de lengterichting.

Het liefst had ik mijn beide billen afgeschermd met mijn handen, maar dit zou mijn meesteres niet weerhouden om te slaan.

De laatste cane werd in de strijd geworpen.

-- Gelukkig nog maar veertig slagen te gaan. --

Daar stond ik dan, voorovergebogen over de geselbok. Volgens mij, werd mijn meesteres hier enorm erotisch opgewonden van.

'' Zet je schrap'', zei zij, echter gevolgd door een hevige gil van mijn kant, want de klap was niet op mijn billen terecht gekomen, maar op de achterkant van mijn bovenbenen. Jammerend stond ik voor de geselbok.

Om de twintig seconden kreeg ik een slag met de cane.

Het enige wat ik kon doen was de pijn te verbijten, maar de tranen van ellende rolden over mijn wangen.

Liefdevol streek zij mij door mijn haren, kuste mijn lippen, keek diep in mijn ogen en zei: '' onderga je straf''.

Geheel vrijwillig ging ik weer staan en boog voorover.

De straf, die ik moest ondergaan was meer dan terecht.

Voor mij lagen een cat o nine, een cane en een ingekorte bullepees.

Op een kruk vlak voor mijn neus, stond een eierwekker, die vier keer vijf minuten door mijn meesteres zou worden opgewonden.

Zij stelde eierwekker af op vijf minuten en drukte deze in.

Vijf minuten lang gebeurde er echter niets en ik besefte dat 5 minuten eindeloos lang kunnen lijken of duren.

Vanwege het niet optuigen van de kerstboom, kreeg ik iets extra's, zei mijn meesteres. - 5 minuten kaarsvet.--

Weer draaide zij de eierwekker op 5 minuten en het drong nu pas goed tot mij door, dat het woord genade voor de komende 20 minuten uit het woordenboek was geschrapt.

Geen enkele ontsnappingsclausule was meer aanwezig en terecht!

Elke kaars, die in de huiskamer brandde en onder handbereik was, werd over mijn billen en rug omgekeerd.

Het ergst waren de grote dikke kaarsen, waar zich rond de lont een behoorlijke hoeveelheid vloeibaar kaarsvet vormde.

Overal droop kaarsvet, maar het pijnlijkste was het kaarsvet, dat tussen mijn billen was gegoten.

Ik slaakte een zucht van verlichting toen de vijf minuten om waren.

Weer zag ik dat de eierwekker op vijf minuten werd gedraaid en vijf minuten lang raasde de "cat o nine" over mijn billen, terwijl ik voor mijn ogen de minuten zag wegtikken.

Wat duren dan vijf minuten afgrijselijk lang.

Echter, opnieuw werd de eierwekker op vijf minuten afgesteld.

Nu vond de bullepees genadeloos zijn weg op mijn billen.

In mijn gedachten duurde het uren voordat zij eindelijk de bullepees liet rusten.

De laatste vijf minuten waren voor de dikste cane.

-- Het leek wel of de eierwekker stil stond.--

Het maakte haar allemaal niets uit, of ik gilde of krijste van de pijn.

De impact van de cane maakte de bestraffing van mijn billen compleet.

In één grote jammerklacht, nam ik de slagen van de cane in ontvangst en plotseling was het daar!

''Harder meesteres'', riep ik smekend.

''Heerlijk meesteres, nog harder als het kan'', riep ik.

Toen, totaal onverwachts, brak het uiteinde van de cane af.

Weg was de spanning en verbijsterd keek ik mijn meesteres aan. -- Shit! --

Al lachende, raapten wij samen de stukjes van de gebroken cane op.

Zij keek mij aan en zei: '' heb je nog niet genoeg gehad?''

''Nee meesteres, het had best nog wat langer mogen duren'', zei ik heel eerlijk tegen haar.

''Het was jammer dat de cane brak, meesteres.''

''Moet ik verder gaan met een andere cane of met een bullepees?'', vroeg zij en ik merkte, dat zelfs zij het jammer voor mij vond, dat deze sessie zo abrupt was beëindigd.

''Liever zou ik met u naar onze slaapkamer gaan en daar het feest af maken meesteres.'' Dat leek haar geen slecht idee.

"Ga maar naar de Rode Kamer, dan krijg je alsnog de rest van je bestraffing", zei mijn meesteres.

Tien minuten later bedankte ik mijn lieve meesteres voor het geboden genot.

Groetjes Meesteres " M " en sub j.