Betaling in natura 1


Shit, dacht Karin toen ze uit de auto stapte. Er zat een flinke deuk aan de
linker voorkant van de auto, de auto waar ze tegenaan was gereden had nog
meer schade.
Dit moest haar weer overkomen, het was niet eens haar auto. Ze moest nog
even snel een pakje voor haar baas bij het post kantoor gaan halen, daarna
zou ze weekend gaan houden. Ze was al vast haar make up aan thet bijwerken
teidens het rijden omdat ze zo naar de kroeg zou gaan met wat colleg`s,
doordat ze zo druk bezig was lette ze niet goed op en boem. Haar baas zou
woedend zijn als hij erachter kwam dat ze bezig was geweest met opmaken
dacht ze hij had toch al niet zo'n goede bui vandaag, misschien zou hij haar
zelfs ontslaan. Dat kon ze niet gebruiken nu ze toch al wat krap bij kas zat
door haar nieuwe huis.
De eigennaar van de auto waar ze tegen aan was gereden was een knappe vrouw
van begin 30, ze zag er uit als een succesvolle zakenvrouw de auto waarin ze
reed bevestigde dat nog eens extra.
"Zo meisje dat heb je mooi voor elkaar, ik hoop dat je goed verzekerd ben"
zei de vrouw. "Het spijt me mevrouw, het is niet eens mijn auto maar de auto
van mijn baas, ik weet niet wiens verzekering er nu voor opdraait" stamelde
Karin. "Je baas zal blij met je zijn als mijn werknemers hun make-up
belangrijker zouden vinden dan mijn auto zouden ze zo op straat staan".
Karin schrok van deze opmerking omdat ze dacht dat de vrouw haar make-up
bezigheden niet had gezien. "Je hebt heel wat uit te leggen aan je baas,
meisje" zei de vrouw met een sarcastische blik in haar ogen. "Ik druf niet
meer terug naar kantoor om het te vertellen" zei Karin bijna huilend. "Je
zal het toch moeten gaan vertellen want je hebt ook schade aan mijn auto
gereden". Nu barste Karin in snikken uit, ze zag het allemaal niet meer
zitten, en stond daar midden op straat ongegeneerd te huilen.
"Ik zal je een voorstel doen: Je kunt nu naar je baas gaan en alles
vertellen tot en met de make-up aan toe, waardoor je waarschijnlijk je baan
verliest om van de financiele problemen na maar te zwijgen of ik neem de
schuld op me en jij betaald mij daarvoor in natura terug". "In natura?"
vroeg de nog snikkende Karin "Wat bedoelt u daar mee?". "Nou daar bedoel ik
mee dat als jij dit weekend mijn slavinnetje bent ik de schuld op me neem"
antwoorde de vrouw". "Ik uw slavin? U bedoelt slavin in de vorm van sm?"
vroeg Karin. "Ja dat bedoel ik" zei de vrouw. Karin had wel eens onderdanige
fantasieën gehad maar er nooit aan gedacht om eens in het echt daar aan toe
te geven, het idee wond haar enorm op en zonder echt goed na te denken zei
ze: "Ik zal uw slavin zijn, Meesteres". "Ok meisje dat is goed maar ik wil
dat je er zeker van bent, ik heb namelijk een slechte week gehad en dat zal
ik op jou afreageren, ik geef je nog tien minuten om er over na te denken"
zei de vrouw "Over tien minuten geef je mij het nummer van je baas zodat ik
alles zal regelen of je rijd weg en gaat alles aan je baas vertellen"
Karin kon niet meer goed nadenken ze was nooit eerder zo opgewonden geweest
als nu, na tien minuten gaf ze dan ook het nummer van haar baas aan de
vrouw. "Ik begrijp dat je er mee door wilt gaan?" vroeg de vrouw. Karin
knikte. "Geef mij dan nu jouw nummer en ga de auto bij je baas brengen, ik
zal je bellen voor je eerste opdracht" zei de vrouw en liep weg.

Karin was net thuis toen haar telefoon ging. "Zo sletje luister goed naar
me, ik verwacht dat je om negen uur vanavond klaar staat je wordt opgehaald
door een taxi, zorg er voor dat je schoon bent en volledig geschoren alleen
op je hoofd mag nog haar staan, heb je dit begrepen?". "Ja mevrouw" zei
Karin. "Ja Meesteres!" verbeterde de vrouw haar en hing op.

Karin zat op de bank te wachten tot de taxi zou komen, ze had zich extra
goed gewassen en geschoren zoals de vrouw haar had opgedragen. Ze had nog
nooit een volledig kaal poesje gehad maar ze had zich zelf net bekeken in de
spiegel en vond het toch wel een opwindend gezicht.
De bel ging ze deed open en zag een man staan. De man zei: "Ik kom je
ophalen" Karin knikte en liep met de man mee. Na een tijdje kwamen ze bij
een groot huis aan, de auto stopte en de chauffeur zei tegen Karin dat ze er
was. Ze stapte uit en de taxi reed weg, het hek van de oprit was gesloten
dus liep ze naar de intercom die daar hing. "Wie is daar?" vroeg een vrouwen
stem die karin herkende als de vrouw. "Ik ben het Meesteres, uw slavin". "Ik
had je al verwacht". Karin wachte tot het hek open ging maar er gebeurde
niets, in plaats daarvan hoorde ze de stem weer uit de intercom: "In de
brievenbus zit een vuilniszak, pak deze". Karin pakte hem en zei tegen de
vrouw:"Ik heb hem gepakt, Meesteres". "Heel goed sletje, stop nu je kleren
daar maar in". "Moet ik me hier buiten uitkleden?" vroeg Karin verschrikt.
"Ja" zei de vrouw "Je dient me aan te spreken met Meesters, als straf zal ik
nog een lichtje aan zetten" Tot grote schrik van Karin schoot er een felle
lamp aan die op haar gericht was. Passanten die haar in het donker niet goed
hadden kunnen zien konden niet meer langs haar heen kijken nu. Ze trok maar
snel haar kleren uit voordat er nog meer straffen zouden volgen.
De weg die langs het huis liep was geen drukke weg maar er kwamen meer
auto`s langs als Karin zou willen. Karin was met haar lange zwarte haar en
mooie lichaam een uiterst knappe verschijning dus ze had genoeg bekijks.
Sommige auto's reden snel voorbij andere toeterde er was zelfs een auto die
stopte om goed te kunnen kijken.
Toen Karin volledig naakt was melde ze zich weer bij haar Meesteres. "Bind
de zak dicht en zet hem aan de weg bij de rest van het vuilnis". Karin deed
dit, uit angst voor straf, zonder tegen te stribbelen maar vondt het toch
zonde van haar kleren.
Eindelijk ging het hek open, Karin had het inmiddels behoorlijk koud
gekregen dus liep zo snel als ze kon naar de voordeur waar de vrouw op haar
stond te wachten.
"Zo, slavinnetje van me aan je tepeltjes te zien heb je het koud dus kom
maar snel binnen". "Dank u Meesteres!". De vrouw leide haar een kamertje in
waar een dokters tafel met spreid beugels stond. Ze gebood Karin er op te
gaan liggen. "Ik zal je nu gaan keuren, sletje" zei de vrouw en stak twee
vingers hard bij haar naar binnen, Karin hapte naar adem. De vrouw haalde
haar vingers weer uit haar kale poesje en rook er aan, "Je kutje ruikt goed
die heb je goed gewassen, heb je je kontje ook zo goed gewassen, sletje?".
Voordat Karin hierop antwoord kon geven zat er al een vinger in haar
kontgaatje. De vrouw rook er weer aan en knikte goedkeurend. "Ik ben heel
tevreden over je, je hebt je ook goed geschoren zie ik, je hebt wel een
beloning verdient vind ik. weet jij een leuke beloning?". "Ik zou graag
klaar komen Meesteres" zei Karin. "Zo'n grote beloning heb je nou ook weer
niet verdient, maar je beloning heeft wel iets met klaar komen te maken, ik
weet al een mooie beloning voor jouw" zei de vrouw met een gemeen lachje
"sta op slet".
De vrouw bond haar armen vast op haar rug en deed haar een halsband om met
daaraan een honden riem. "Ga op handen en knieën zitten dan zal ik je naar
je beloning brengen".

Karin werdt de een kamer binnen geleid waar enkel een draaistoel en een
kastje stonden, Karin zag dat er iemand in de stoel zat maar zag niet wie
het was. Karin schrok zich rot toen haar meesteres de stoel omdraaide, in de
stoel zat namelijk de enige persoon die ze kon verzinnen die haar echt
haatte. Karin had toen ze nog op school zaten aan iedereen verteld dat het
meisje in de stoel haar had proberen te versieren en op deze mannier er voor
gezorgt dat het meisje leterlijk van school was gepest. "Je beloning is dat
je niet alleen mij mag gehoorzamen maar ook een van mijn vriendinnen, ik zal
jullie maar even alleen laten jullie zullen wel veel bij te praten hebben"
zei de vrouw tewijl ze lachend de kamer uit liep.

------------------------------------------------------------------------

Dit is het einde van deel 1, als er interesse is voor een deel twee laat het
met even weten op
jes23sica@hotmail.com
 

Deze pagina hoort bij www.joja-sm.nl