Het uitstrijkje

 

 

Ik was zenuwachtig vandaag zou ik voor het eerst in mijn leven een uitstrijkje moeten laten doen bij de huisarts. Ik had mijn intiemste delen nog nooit bloot gegeven behalve dan aan mijn vriend. Klokslag 17:00 uur, ik zit in de wachtkamer en ben zo te zien de laatste patiënt. De huisarts komt de wachtkamer binnen en roept mijn naam. Ik was in gedachten verzonken dus ik schrok. Ik liep achter de arts aan zijn praktijk ruimte binnen.

De dokter was in zijn nopjes! Dit vond hij de heerlijkste tijd van het jaar, wanneer hij al die vrouwen kon vernederen. De meeste vrouwen werden door zijn assistentes geholpen, maar de lekkerste hield hij voor zich zelf. En de vrouwen die het voor het eerst moesten ondergaan, die behandelde die als laatste op de dag zodat hij daar de tijd voor kon nemen. Deze vrouwen wisten nog niet wat ze wel of niet konden verwachten, en daar zou hij zeker misbruik van maken. Dit was ook weer zo'n heerlijk ontwetend moppie waar hij veel plezier aan zou beleven.

Eenmaal binnen moest ik plaats gaan nemen op de stoel tegenover de dokter. Hij vertelde mij dat het een onderzoek van 1 uur zou zijn, en omdat het de eerste keer voor me was zou hij het onderzoek persoonlijk verrichten. Een onderzoek van 1 uur? Zo lang duurde het toch niet om een uitstrijkje te laten maken? Alsof de huisarts mijn gedachten kon lezen zij hij dat het niet alleen een uitstrijkje betrof, maar diverse lichamelijke onderzoeken. Ik vond het aan de ene kant maar raar, maar ik ging er van uit dat de dokter wist wat hij deed.

De dokter zij dat ik me helemaal moest uitkleden, in eerste instantie mocht ik mijn slipje nog wel aanhouden. Ik kleedde me uit met veel tegen zin, maar de dokter zat echt op me te wachten, dat ik maar deed wat hij vroeg. Toen stond ik naakt voor hem met alleen een slipje aan. Ik liep rood aan van schaamte.

De dokter nam mijn bloeddruk op, en ging me toen eerst lichamelijk onderzoeken. Ik moest mijn mond open doen zodat hij mijn gebit kon keuren. Daarna pakte hij mijn borsten beet, drukken en trekken. Ook aan mijn tepels trok hij. Was dat nodig? Ik vond de dokter onrustig worden. Toen hij klaar was met het borst onderzoek moest ik op de behandel tafel komen liggen met mijn benen in de beugels. De dokter glimlachte naar me en zij dat ik gewoon rustig moest blijven liggen. Toen mijn benen in de beugels zaten merkte ik tot mijn grote schrik dat hij mijn benen vast had gezet bij mijn enkels. Ik kon geen kant meer op! Ik zwaaide met mijn armen om me heen, maar nu kwamen er ook armleggers uit de zijkant van de tafel waar hij mijn armen in vast klemde. Hij was sterk, en ik zat vast gebonden. Het laatste wat ik kon doen was schreeuwen, en dat deed ik dus ook... “Oh oh oh meisje, meisje, meisje wat maak je een lawaai, ik ben nu wel genoodzaakt om je de mond te snoeren, kijk daar heb ik deze mooie gag voor die ik bij je in ga doen. Doe je mond maar voor me open.” Ik hield mijn kaken stijf op elkaar en gaf geen cm mee. “Zo zo gaan we weerstand bieden? Dat is niet slim! Het zal een stuk minder pijnlijk zijn als je mee werkt.” Maar ik gaf me niet over! Wat dacht hij wel! “Dan moet je het zelf maar weten sletje!” Hij liep weg van de tafel en kwam terug met 2 klemmetjes. Wat zou hij daar mee gaan doen? Na 2 seconden wist ik het antwoord... Zonder pardon zette hij de klemmen op mijn tepels. Ik schreeuwde het uit waardoor de dokter de gag bij me kon plaatsen, en hem van achteren dicht kon maken met het riempje. “Zo meisje, dan weet je nu dat het handiger is om te doen wat ik je beveel!” Ik mompelde, meer kon ik niet, en ik keek de dokter boos aan. “ Ow ja kijk me maar boos aan, maar jij bent voor nu even mijn speelgoedje!”

Toen kwam de dokter naar me toe en sneed mijn slipje open. “Zo nu kan ik eens lekker met dat kutje van je aan de gang.” En hij likkebaardde. Hij pakte een eendenbek (zo'n eentje die dus o.a. voor een uitstrijkje wordt gebruikt) en ging tussen mijn benen zitten. Hij draaide de beugels nog iets verder uit elkaar waardoor de spanning op mijn liezen bijna ondragelijk was. Vervolgens plaatste hij de eendenbek en rekte deze ook nog eens tot het uiterste op. Ik kreunde om aan te geven dat dit niet vol te houden was! “Ow ik zie dat het moppie het wel prettig vindt. Ik laat je zo even een kwartiertje liggen, en dan gaan we daarna verder” En de dokter gaf me een knipoog. Een kwartiertje, dat red ik niet! Ik begin te snuiven en te mompelen, maar de dokter loopt weg en laat mij alleen achter. Wat is dit toch? Dit hoort zeker niet bij het onderzoek!

Na een kwartier komt de dokter inderdaad terug met een zwart doosje en draden. Wat is dit? “Zo je ligt er echt lekker bij hoor, we gaan met wal elektriciteit spelen, dat vind je denk ik wel lekker” De dokter haalt de gag uit mijn mond en ik kijk hem met grote ogen aan. “Zo je leert snel, je houdt netjes je mond! Ja als je nu was gaan schreeuwen dan had ik nog wel wat leuke dingetjes geweten om je te laten gehoorzamen. Maar keurig hoor! Brave meid! Hij pakt een soort gebitje die ik in mijn mond krijg. Er zitten draden aan, 2 daarvan bevestigde hij aan de klemmen die nog op mijn tepels zaten, de andere plaatst hij met een klem op mijn klit. Ik schreeuw het uit. “Ja nu kan je je kaken nog van elkaar halen, als je dat zo meteen doet dan zul je stroomstootjes door je tepels of misschien wel door je klitje voelen. Dus ik zou maar oppassen als ik jou was moppie.” Hij controleerde alle klemmen nog een keer en zette het kastje aan. Dan rijdt hij een karretje naar binnen met allemaal spateltjes en schrapers en weet ik veel allemaal nog meer. Hij ging nu tussen mijn benen zitten en deed plastic handschoenen aan. “Zo dan zullen we nu eerst maar eens dat uitstrijkje maken waarvoor je hier eigenlijk kwam.” Hij gaat naar binnen met zo'n schraap spateltje, en schraapt langs mijn baarmoederhals, wat zo'n pijn geeft dat ik begin te schreeuwen, op dat zelfde moment schiet er een elektra stoot door mijn klit, ik wil weer schreeuwen maar besef dat ik beter stil kan zijn. “Dat deed zeer he, goed hoor dat je zo snel leert dat je beter stil kan zijn. Zo hoort dat!!.” De dokter gaat nog even door, en ik bijt op mijn lip maar weet het vol te houden. Dan verwijderd hij de klemmen, de draden en het gebitje. Op dat moment ontwaak ik uit mijn droom en vinger ik mezelf klaar. Morgen ochtend moet ik naar de huisarts voor een uitstrijkje.....

Anoniem ingezonden





 

Deze pagina hoort bij www.joja-sm.nl